Yargıtay’ın bir etik problemi var. Yargıç Alito’nun balık tutma gezisi son olarak kanıt.

Yeni bir ProPublica raporu, yargıçlar tarafınca çıkar çatışmasına yol açabilecek armağan ifşalarıyla ilgili soruları tekrardan gündeme getiriyor.

Yargıç Samuel Alito, lüks seyahatleri ve armağanları kabul etmesi sebebiyle incelemeye giren en genç Yüksek Mahkeme yargıcıdır ve bu da mahkemenin tarafsızlığı ve meşruiyeti hakkında yeni sorular doğurmaktadır.

Salı günü gösterilen bir ProPublica raporu, Alito’nun 2008’de Alaska’ya yapmış olduğu balık tutma gezisinin bir parçası olarak hususi bir jetle gezi etmeyi ve konaklamayı kabul ettiğini ortaya çıkardı. O uçuş, Alito’nun geri adım atmadığı birkaç Yüksek Mahkeme davası olan, işini hemen sonra devraldığı Paul Singer adlı bir Cumhuriyetçi finansçı ve hedge fon yöneticisi tarafınca devralındı.

Hukuk uzmanları Vox’a Alito’nun hususi jet yolculuğunu ifşa etmeme kararının muhtemelen ulaşım hediyelerinin ifşa edilmesini gerektiren Devlette Etik Yasasını ihlal ettiğini söylemiş oldu. Ek olarak etik uzmanları, Alito’nun 2014’teki mühim bir karar da dahil olmak suretiyle müteakip davalardan çekilmeme kararının çıkar çatışması görüntüsü yaratabileceğini ve mahkeme kararlarına olan itimatı zedeleyebileceğini söylüyor.

Alito, bu yasal ve etik uzmanların yanıldığını iddia ediyor. ProPublica haberi hakkında direkt yorum yapmasa da, Salı günü yayınladığı bir Wall Street Journal başyazısında her iki iddiaya da karşı çıktı. Bu yorumda Alito, kişisel bir “misafirperverlik” meselesi olduğu ve bu tür kurallardan muaf bulunduğunu söylediği için gezi hediyesini ifşa etmesi gerekmediğini savundu. Ek olarak yorum yapmış olduğu 2014 davasında Singer’ın şirketle olan bağlantısından habersiz bulunduğunu ve bu yüzden geri adım atmadığını iddia etti. Alito ek olarak, Singer’ın bağlantılarını bilse bile geri adım atmasına gerek olmadığını şundan dolayı etkileşimlerinde mahkemede iş yada davaları tartışmadıklarını söylemiş oldu.

Alito, “Hiçbir suçlama geçerli değil” diye yazdı.

Etik uzmanları, taşımacılığın yasadaki ifşa gerekliliklerinden muaf olmadığına dikkat çekiyor ve Alito’nun bu kurallara ilişkin yorumunun birazcık abartılı bulunduğunu söylüyor. Buna ek olarak bazıları, Alito’nun Singer’ın denetlediği 2014 davasında yer edinen şirketle olan bağlarını tespit edememesi durumunda mahkemedeki taraflar ile alakalı bilgilerin daha saydam olması icap ettiğini savunarak belge reformu çağrısında bulunuyor.

Alito raporu, Yargıç Clarence Thomas’ın Cumhuriyetçi bağışçı Harlan Crow tarafınca ödenen hem gezi hem de gayrimenkul satışlarını ifşa etmemesi de dahil olmak suretiyle, mahkemenin son aylarda yargıçların armağanları kusurlu ifşa etmesi mevzusunda mahkemenin görmüş olduğu ilgiyi artırıyor. Bu hikayelerin arkasından Kurultay üyeleri, mahkemenin bir etik kuralları oluşturmasını ve hakimlere meydana getirilen şikayetleri değerlendirecek bağımsız bir açık oturum kurmasını gerektirecek bir yasa çıkarılması için giderek daha çok baskı yapıyor. Sadece mahkeme üyeleri bu baskıya karşı çıktı.

Project on Government Oversight’ta siyaset analisti olan David Janovsky, “Bir şeyler yapılması icap ettiğini kanıtlayan başka bir veri noktası,” dedi. “Düzeltim savunucularının öne sürdüğü daha geniş noktalardan birinin altını çiziyor – bunun tek bir adaletle ilgili olmadığı; Bu sistemsel bir mesele.”

Alito’nun davası, Yüksek Mahkeme’de etik meselelere yeni bir dikkat çekiyor

Yargıtay özdenetimden fiilen mesuldür. Öteki hükümet organlarının ve hatta yargının öteki organlarının aksine, mahkemenin etik kuralları yoktur ve yargıçları etik ihlallerinden görevli tutacak bağımsız bir organı yoktur. Bunun yerine yargıçlar, bir davanın çıkar çatışması oluşturup oluşturmayacağını ve hangi faaliyetlerin ifşa edilmesi icap ettiğini belirlemek için çoğu zaman kendi yargılarına güvenirler.

Bununla beraber, Alito ve Thomas’ın ifadeleri, vücudun – kendi savunmaları benzer biçimde – daha çok dış korkuluğa ihtiyacı bulunduğunu öne sürüyor. Alito ve Thomas raporlara, armağan kabul eden tek yargıçların kendileri olmadığını ima ederek cevap verdiler; Alito’nun başyazısında belirttiği benzer biçimde, “Standart uygulama olarak anladığım şeyi yaptım.”

Thomas ve Alito’nun ve kim bilir öteki yargıçların davranışları, “Senatörün önerilmiş olduğu benzer biçimde, bu sorunları ele almak için yasaya gereksinim duymamızın önemini vurguluyor.” [Sheldon] Beyaz Saray ve Cum. [Hank] Johnson, ”diyor Washington merkezli Citizens for Responsibility and Ethics CREW’de kıdemli etik danışmanı Virginia Canter.

Yüksek Mahkeme Etik, Reddetme ve Şeffaflık Yasası (SCERT) olarak malum Whitehouse ve Johnson mevzuatı, mahkemenin bir davranış kuralları benimsemesini, yargıçlar ile alakalı şikayetleri değerlendirmek için bir soruşturma komitesi kurmasını ve bir soruşturma komitesinin daha katı kurallar oluşturmasını gerektirir. reddetme politikaları.

Şu anda, Meclis ve Senato’daki Cumhuriyetçiler buna karşı çıktıkça ve Cumhuriyetçiler Demokratların atadıkları yargıçları hedef almak istediklerini iddia ettikleri için tasarının geçmesi pek ihtimaller içinde değil. Kuramsal olarak, Yüksek Mahkeme, son yıllarda bir etik kuralları mevzusunda düşünce birliğine varmak için savaşım etmesine karşın, bu değişikliklerin birçoğunu kendisi de uygulayabilir.

Senato Yargı Başkanı Dick Durbin, Alito’nun yazısının arkasından yapmış olduğu açıklamada bu dikkatsizliği eleştirdi ve Yargı Komitesi’nin gelecek haftalarda Yargıtay’ın etik mevzuatını değerlendireceğini duyurdu. Durbin yapmış olduğu açıklamada, “Yargıtay kendi yarattığı bir etik krizle karşı karşıya” dedi. “Baş Yargıç Roberts bugün problemi çözebilir, sadece harekete geçmedi.”

Ek reformlar yapılmadığı takdirde, Alito yada Thomas’ın ihtimaller içinde bir etik ihlali sebebiyle karşı karşıya kalabilecekleri en ağır ceza para cezası olacaktır, sadece rapor edilen bazı iddiaların zamanaşımı süresi dolmuş olabilir. Hakkaniyet Bakanlığı tarafınca meydana getirilen araştırma ve cezalandırmanın ötesinde, eğer milletvekilleri davranışlarının bunu gerektirdiğine inanırsa, bir yargıç Kurultay tarafınca görevden alınabilir. Vücudun mevcut siyasal çöküşü göz önüne alındığında, bu netice da pek ihtimaller içinde değil. Sadece etik uzmanları, milletvekillerinin halkın mahkemelere itimat duymaya devam etmesini sağlamak için başka önlemler almasını umuyor.

Canter, etik ihlaller hakkında “En mühim sektörlerden birine halkın itimatı için fazlaca yıkıcı” dedi. “Ne tür ilişkilere haiz olduğumuz, çocuk sahibi olup olamayacağımız, hatta doğum kontrolü kullanıp kullanmayacağımızla ilgili kararlara müdahale etmeye istekliler.” Hayatımızın en hususi alanlarını işgal ederken, onlarınkinin örtbas edilmesini isterler. ülkenin yarısında yada dünyanın yarısında.”