VE GÜN Yıldönümü: İkinci Dünya Savaşı'nda üç erkek kardeşi kaybeden gazi, insanlara 'tarihten öğrenme' şansı sunuyor | İngiltere haberleri

Savaş zamanı deneyimi hakkında hiç kamuya açık bir şekilde konuşmamış olan 101 yaşındaki bir gazi, ve 80. Yıl Etkinliklerinin bugün gördüğümüz “gereksiz” çatışmalar üzerinde “saf açgözlülük” tarafından yönlendirildiğini düşünme şansı olmasını istiyor.

Pauline Alexander, hepsi İkinci Dünya Savaşı'nda görev yapan beş kardeşten biriydi – üçü çatışma sırasında kaybettiği dört aile üyesi arasında.

Kraliyet İngiliz Lejyonunun hayatta kalan gazilerin hikayelerini anlatması için çekici olduğunu gördükten sonra kızı tarafından neler yaşadığı hakkında konuşmaya teşvik edildi.

80 yıl önce, Sir Winston Churchill'in Avrupa'da nihayet zafer olduğunu ve Londra'da kutlamalar patladığını ilan ettiği gibi, Bayan Alexander annesi ve kayınbiraderiyle birlikte Chelmsford'daydı.

“Evde izindeydim,” dedi.

“Kutlamalara, şarkı söyleme ve dansa katıldık. Çok heyecan vericiydi. Chelmsford'daki herkes ortaya çıkmıştı, hala orada olanlar. Ama çok… nasıl koyabilirim? Bir sonraki şey hakkında bir his… hayat tamamen değişmişti.

“(Savaş) yedi kişilik bir aile olarak başladık, üç olarak sona erdik.”

Birçoğu gibi, Bayan Alexander'ın savaşı kayıpla noktalandı.

Babası 1943'te aile cerrahi enstrüman işini yönetirken öldü ve üç kardeşi öldürüldü.

Bir Ordu Dağıtım binicisi olan Peter Kipling, Londra'daki Savaş Ofisine mesaj gönderen bir bisiklet kazasında öldü. D-Day'e hazırlık olarak cepheye gönderilmek üzereydi.

İkiz olan Guy ve Bernard Kipling, RAF bombardıman uçaklarında gezginlerdi.

1941 ve 1943'te vuruldular, bedenleri hiç eve gelmedi.

Üçü de Peter'ın Broomfield Mezarlığı'ndaki mezar taşında hatırlandı.

Kardeşlerinin fotoğraflarına baktığımızda, Alexander sessizce şöyle dedi: “Hepsini böyle hatırlıyorum, tıpkı böyle.”

Ülkelerine hizmet ederken öldüklerini duyduğunu duyduğunu sorduğumda, “Savaşın o günlerinde sadece bu şeyleri kabul etmek zorunda kaldınız.

“Bir zamanlar ya da başka bir zaman olması gerekiyordu. Bernard Whitley Bombacılarında görev yaptı ve uçan tabutlar olarak biliniyorlardı.”

Alexander'ın ailesi hakkındaki hikayesi ve 1942-1946 yılları arasında RAF Waddington'daki bombardıman komutanlığı da dahil olmak üzere Kadın Kraliyet Hava Kuvvetleri'nde (WRAF) yaptığı büro çalışması, sadece Kraliyet İngiliz Lejyonu temyizi nedeniyle ortaya çıktı.

Daha önce düşündüğünü söyledi: “Elimizden geleni yapmak bizim görevimizdi ve bu hayattı, herkes aileyi kaybediyordu … bu sadece olan bir şeydi.

“Hayatın ve yaşamın hepsi.”

Devamını oku:
Yeni fotoğraflar VE DAYININ HUARFINDA BAŞLANGIÇ FİLMLERİNİN NASIL ÇALIŞIYORSU
King's Vers'e neden Gaziler Günü mesajı çok kişisel
Ve resimlerde 80. yıldönümü kutlaması

Kaydolmak istediğini söylediğinde annesinin nasıl tepki verdiğini sordum.

Bayan Alexander şöyle dedi: “Evet dedi. Bana iyi olur. Evde çok şımarık oluyordum.”

“Kardeşlerim içeride olsaydı, ben de benim parçamı yapmak zorundaydım.”

Annesi Rosa Kipling de olağanüstü bir kadındı.

105 yılına kadar yaşadı ve bir Mühimmat fabrikasında Birinci Dünya Savaşı sırasında bir patlamadan kurtulduktan sonra 1918'de MBES'i öne çıkaran ilk onur listesinde cesaret için tanındı.

O zaman çocuklarının hepsini yapmak için çok kararlı olmaları şaşırtıcı değil.

Hizmet duygusu ve yapılması gereken fedakarlıkların kabulü, özellikle devam eden küresel çatışmalar bağlamında her zamankinden daha önemli hissediyor.

Bu, Bayan Alexander'ın Mart ayında Cambridgeshire'daki evinden konuşmaya istekli olduğu bir şeydi.

Bugün hatırlamanın zaman almamızın neden bu kadar önemli olduğuna inandığını sordu, dedi ki: “Çünkü hepsi tarihin bir parçası ve tarih çok önemlidir, çünkü tarihten öğreniyoruz.

“Şu anda devam eden tüm çatışmaları ve bir anlamda nasıl gereksiz olduğunu düşündüğünüzde, sadece saf bir açgözlülük. Çünkü (İkinci Dünya Savaşı'nda) yaşadıkları mutlak cehennemdi.”

Onunla gerçekten inanılmaz bir nesil olduklarını yansıtırken, Bayan Alexander basitçe cevapladı: “Evet, asla böyle bir tane olmayacak.”