‘Sıfır Covid’ Çin’i ve dünyayı nasıl dönüştürdü?

Çin vatandaşlarından gelen bir protesto dalgası, normal yaşam arzusunu bastırmanın bir virüs kadar zor olduğunu hatırlatıyor.

Çin’de yaklaşık 1,4 milyar insan yaşıyor. Bu, dünyaya insani bir bakış açısıyla bakarsanız, Çin’deki Çinlilerin yaşamının keşfedilmesi gereken en önemli konulardan biri olduğu anlamına gelir – her ne kadar ABD medyasında yalnızca jeopolitik Washington’un rekabet prizmasıyla ele alınıyor olsa da. Pekin ile ilgileniyor.

İnsanlar, Covid-19’un yayılmasını önlemek için sert ve son derece kısıtlayıcı önlemler uygulayan otoriter bir hükümete karşı ayaklanırken, geçen hafta Çin genelinde büyük çaplı protestolar patlak verdi. Protestolar neredeyse anında Sincan, Urumçi’de 10 kişinin öldüğü bildirilen bir apartman yangını tarafından ateşlendi. Eylül ayında insanları bir Covid-19 karantina kampına taşıyan bir otobüsün düşerek 27 kişinin ölümüne neden olduğu bir olay gibi, yangın Çin’deki birçok kişiye hükümetlerinin totaliter Covid politikalarının hayatlarını riske attığını açıkça gösterdi.

Çin’in şu anda büyük bir polis varlığıyla bastırdığı protestoların, Xi Jinping’in sıfır Kovid stratejisini değiştirmesi pek olası değil. Ancak bence dikkate değer bir şeye işaret ediyorlar: sıfır Covid’in dünya nüfusunun yaklaşık yüzde 20’si üzerinde kritik etkileri olan Çin için ne ölçüde oyunun kurallarını değiştirebileceği.

Xi’nin Covid politikaları ülkesini kemiriyor

Pandeminin başlarında Kovid-19’u başarılı bir şekilde bastıran çoğu ülke, yüksek etkili mRNA aşıları yaygınlaştıktan sonra katı yönergelerini gevşetmeye başlarken, en katı ülkeler bile omikron vurduktan sonra yönergelerini değiştirmeye başladı. Daha bulaşıcı ama daha az ölümcül bir varyant – artı ölüm riskini önemli ölçüde azaltan ancak enfeksiyon riskini daha az azaltan aşıların ve tedavilerin mevcudiyeti – katı tecrit uygulamalarının maliyet-fayda analizinde artık bir anlamı olmadığı anlamına geliyordu.

Ancak Çin, bazen tüm şehirleri kapsayan agresif tecrit politikasından geri adım atmayı büyük ölçüde reddetti. Bu, büyük ölçüde Covid salgınlarını kontrol altına aldı – pandemi başladığından beri Çin, ABD’deki yaklaşık 100 milyona kıyasla yaklaşık 1,5 milyon Covid vakası bildirdi. Ancak siyasetin olağanüstü bir bedeli oldu. Çin’in genç işsizlik oranı şu anda yaklaşık yüzde 20. Hızlı ekonomik büyümesi neredeyse durma noktasına geldi – dünyanın en büyük ikinci ekonomisi olmasına rağmen hala kişi başına oldukça fakir olan bir ülkede küçük bir başarı değil. Yüz milyonlarca insan sefalete, güvensizliğe, korkuya ve yoksunluğa katlandı.

Bu haftaki protestoları haber yaparken gördüğüm en dikkate değer rakamlardan biri şuydu: “Covid testi şu anda Çin’in GSYİH’sının yüzde 1,3’üne ve kamu gelirinin yüzde 7,2’sine tekabül ediyor.” ülkeyi ve insanlarını daha müreffeh hale getirmek için kullanılabilecek miktarda kaynak.

Büyük resme bak

Tüm bunların tabii ki sonuçları var – jeopolitik, Çin’in ABD’nin yerini alacağı ve onun otoriter değerlerini yayacağı tahminleri ve çok daha fazlası için.

Ama insan maliyeti üzerinde durmak istiyorum. İnsani açıdan bakıldığında, Çin’in muazzam ekonomik büyümesi 20. yüzyılın sonlarının en önemli ve olumlu gelişmelerinden biriydi. Tek başına Çin’in ilerlemesi, son 40 yılda aşırı yoksulluktaki azalmanın yaklaşık dörtte üçünü açıklayarak yüz milyonları ezici zorluklardan kurtardı. Bu, her açıdan insani gelişme adına tarihi bir kazanımdır.

Ancak bu başarı öyküsüyle birleştiğinde, Xi Jinping yönetimindeki Çin Komünist Partisi’nin giderek kireçlenen otoriterliği, 21. yüzyılın en büyük insani trajedilerinden biriydi. Çinliler, agresif sansürle kontrol edilen bir internet lehine nispeten ücretsiz bir internete erişimi kaybetti ve Xi’nin kaprislerine öncelik veren bir ekonomi lehine nispeten tüketim odaklı bir ekonomiye erişimini kaybetti. Bir milyardan fazla insan, kullanabilecekleri haklarını kaybetti. Bu başlı başına büyük bir trajediydi ve olmaya devam ediyor.

ABD’nin Çin hakkındaki yazıları bazen ÇKP’nin tamlığının ve teknolojik gelişmişliğinin Çin halkını otoriterliği kabul etmeye başarılı bir şekilde ikna ettiğini varsayıyor gibi görünmektedir. Stratejik ve Uluslararası Çalışmalar Merkezi tarafından bu baharda yayınlanan bir rapora göre, “Çoğu kişi Çin vatandaşlarının görüşlerinin büyük ölçüde Çin Komünist Partisinin (ÇKP) propaganda makinesi tarafından şekillendirildiğine inanıyor.” “Amerikalı politikacılar, Xi Jinping ve ÇKP’ye, belki de aşırı milliyetçi gruplar dışında, iç kamuoyu tarafından meydan okunmayacağını varsayıyorlar.”

Ancak raporun açıkça ortaya koyduğu -ve protestoların görmezden gelinmesini imkansız hale getirdiği- şey, bu varsayımların yanlışlığıdır. Her yerde otoriter yönetim altında yaşayan insanlar gibi Çin halkının da kendi dünya görüşleri ve öncelikleri var. Hızlı ekonomik büyüme zamanlarında hükümetin suiistimaline müsamaha gösterebilirler, ancak ekonomik durgunluk zamanlarında hüsranlar ön plana çıkar.

Özgürlük yolunu bulur

Bu nedenle, ÇKP’nin mevcut protesto turunu ezme olasılığı yüksek olsa da, sıfır Kovid Çin için bir dönüm noktası olabilir. Pekin, lanetli Covid politikasına bağlı kaldığı sürece, Çin’in hızlı ekonomik büyümesi muhtemelen sona erecek. Ve Çin’in ekonomik büyümesinin yavaşlaması ile birlikte, birçok Çinlinin hükümetlerinin otoriterliğine tahammül etmek zorunda kalmasının nedenleri de ortadan kalktı.

Batı’daki bizler, Çin’de sokaklara dökülen cesur protestocuların söylediklerini dinlemeliyiz. Protestocular bu hafta “İnsan haklarına ihtiyacımız var, özgürlüğe ihtiyacımız var” ve “Ömür boyu hükümdarlar istemiyoruz” sloganları attılar. İmparatorlar istemiyoruz!” Bu yılın Ekim ayındaki parti kongresinden hemen önce Pekin’deki Sitong Köprüsü üzerinde dalgalanan bir pankartta şunlar yazıyordu:

Nükleik asit testi istemiyoruz, yemek yemek istiyoruz;

Karantina istemiyoruz, özgürlük istiyoruz;

Yalan istemiyoruz, haysiyet istiyoruz;

Kültürel bir devrim istemiyoruz, reformlar istiyoruz;

istemiyoruz [dictatorial] Önder, seçim istiyoruz;

Köle olmak istemiyoruz, vatandaş olmak istiyoruz.

Bu, Çin devleti tarafından kendini beğenmişlik için terfi ettirilenlerin değil, kendi siyasi görüşüne ve özgürlük vizyonuna sahip bir halkın sesidir.

Bu duyguları ön plana çıkaran şey, sıfır Kovid politikasının otoriter abartısı olabilir, ancak Çin’in kamuoyunu zekice yöneten ve gelecekteki bir Kursu belirlemeyi akıllıca öngören, iyi yönetilen otoriter bir devlet vizyonu olduğu açık hale geldi. , bir şey elde etmek bir seraptı. Bunun yerine bugün, ülkesinin ekonomik mucizesini uçuruma sürükleyen ve şimdi daha iyisini isteyen ve hak eden halkı sokaklardan uzak tutmak için devasa güvenlik güçlerine güvenen mesafeli bir diktatör görüyoruz.

Protestoların Pekin’i nihayet Covid kısıtlamalarını hafifletmeye sevk edebileceğine dair kanıtlar zaten var, ancak bunu yapmak kolay olmayacak – özellikle en savunmasız yaşlılar arasında virüse maruz kalmama ve düşük aşılama oranları, ülkenin çok büyük zararlar görebileceği anlamına geliyor. hep birlikte açılırsa salgınlar. Ancak sıfır Kovid politikası nihayetinde başarısız olacak çünkü Çin, ne kadar güçlü olursa olsun, ülkenin karşılayamayacağı bir bedel ödemeden kör araçlarla bastırılamayacak kadar bulaşıcı bir virüsle karşılaştı. Ve siyasi özgürlüğe gelince, ÇKP tamamen aynı yanlış hesabı yapmış gibi görünüyor: özgürlük, insan hakları, sadece istediğiniz hayatı yaşayabilme arzusu, Omicron kadar önlenemez olabilir.

Bu hikayenin bir versiyonu ilk olarak Future Perfect Bülteninde yayınlandı. Abone olmak için buradan kaydolun!