Savaş kapılarının eşiğinde ama 'hizmet etme görevi' Beyrut hastanesindeki personelin çalışmasını zorunlu kılıyor | Dünya Haberleri

St Therese Hastanesi'nin çatısında savaşın ne kadar yaklaştığını görebilirsiniz.

Caddenin hemen karşısında güney banliyösü Dahieh yer alıyor. Beyrut tarafından kontrol edilen Hizbullah.

Yaklaşık 200 metre ötede geçen Cumartesi günü düzenlenen hava saldırısının dumanları hâlâ yükseliyor. Bir apartman bloğu yerle bir edildi. Üstelik yakın zamanda vurulacak en yakın yer bile değildi.

Hastane müdürü Elie Hachem, “Bunlar çok büyük bombalar” diyor.

“Dolayısıyla hastane doğrudan hedef alınmasa da çok fazla hasar alıyor.”

3 Ekim'de gerçekleşen saldırılardan biri sadece 80 metre ötedeydi.

“Bebekleri oksijen şişeleriyle dolu kuvözlere alıp şapele koşmak zorunda kaldık.

“Bir uyarı var ama tüm hastaneyi boşaltmak 15-20 dakika sürüyor, bu yüzden anlık bir karar verdim ve çok şükür iyi bir karardı. Sıfır yaralanma.”

Dahieh'e baktığınızda burası tozla kaplı hayalet bir kasabadır.

Yüzbinlerce insana ev sahipliği yapıyordu. Ama çıkabilen herkes dışarı çıktı.

Ancak saldırılar hâlâ ölümcül.

Yolun 10 dakika aşağısında, bir hafta önce başka bir hastanenin yakınındaki saldırıda 18 kişi ölmüştü.

St Therese azaltılmış bir kadroyla çalışıyor ancak hâlâ faaliyet gösteriyor.

“Nasıl gidebilirsin?” 33 yaşındaki Hachem soruyor. “İnsanların size, insanların hastanelere ihtiyacı var.

“İş açısından, dükkanı kapatıp ayrılmak benim için çok daha iyi. Ama bunu yapamayız. Hizmet etme görevimiz var.”

İçeride, kritik olmayan bazı odalarda hâlâ hasar var. Oditoryum teller ve çatı panelleriyle kaplı, zemini kırık camlarla dolu.

Diğer odalar mümkün olan en kısa sürede onarıldı.

Mutfakta onlarca yıldır burada çalışan rahibeler hâlâ personele ve hastalara yemek servisi yapıyor.

Devamını oku:
Naim Kassem – Hizbullah'ın yeni lideri'
Burası bizim topraklarımız, bunu hak ediyoruz'
Yardım kuruluşu, İngiltere'nin kritik durumdaki çocukları Gazze'den tahliye etmesini talep ediyor

Ancak hemşire Sandra Hassoun'un söylediği gibi burada çalışmak hiç de kolay değil.

“Kesinlikle korkuyoruz. Kimse korkmuyor. Ama biz Allah'a güveniyoruz ve işimizi yapıyoruz çünkü hastanın hayatı bizimkinden daha önemli.”

Bir aydır süren savaşın bedeli ağır oldu. Ve daha fazla saldırı için hazırlanıyorlar. Kum torbaları acil servisin pencerelerini korur.

Hachem, “Şimdi hâlâ devam ediyoruz” diyor. “Bunu bir süre daha devam ettirebiliriz ama çok uzun süre değil. Sonsuza kadar değil.”