Parayla aranız fena değil. Fakat daha iyi olabilirsin.

Bir finansal terapist, kişisel para anlatılarınızı iyi mi değiştireceğinizi açıklıyor.

Amerikalılar daha ilkin asla bu kadar borca ​​batmamıştı. Federal Biriki verilerine nazaran, en düşük gelirli Amerikan hane halklarının yüzde 90’ı arasındaki ipotekler, kredi kartı borçları, talebe kredileri ve otomobil kredileri dahil olmak suretiyle tüketici borcu, 1989’daki bir yılda 2,5 trilyon dolardan Eylül 2022’de 13,8 trilyon dolara terfi etti. TransUnion’a nazaran, kişisel finans sitesi Bankrate tarafınca meydana getirilen bir ankete nazaran, Amerikalıların üçte birinden fazlasının aylık kredi kartı borcu var ve bu kredi kartı bakiyeleri 2022’de üstün dereceli seviyeye ulaştı ve kredi alanların averaj kredi kartı borcu 5.474 dolardır. Ortalama 45 milyon – ya da neredeyse beşte biri – Amerikalıların tahsil kredisi borcu var.

Enflasyon, naturel gaz şeklinde kamu hizmetleri ve yumurta şeklinde bakkaliye ürünleri için artan fiyatlar ve enflasyona ayak uyduramayan ücretler, hiçbir bütçenin hafifletemeyeceği kişisel mali sıkıntılara katkıda bulunur. Maaş çeklerinin bir çok kira, kamu hizmetleri ve bakkaliye şeklinde faturalara gittiğinden, düşük gelirliler en fazlaca etkilenenlerdir. Tahsil kredisi geri ödemelerindeki duraklamaya karşın, birçok şahıs geçimini sağlamak için kredi kartlarına yöneldi.

Bununla birlikte Finansal Terapi Derneği üyesi olan lisanslı evlilik ve aile terapisti Nicolle Osequeda, yaygınlığı göz önüne alındığında, borcun, ona haiz olanlar üstünde kişisel bir yansıma olmaması icap ettiğini, sadece borca ​​katlanmanın utanç verici ve utanç verici olabileceğini söylüyor. Bununla beraber, duyguların finansla iyi mi etkileşime girdiğini idrak etmek, parayla olan ilişkinizin anlatımını değiştirmenin anahtarıdır. Osequeda, borcun yaşamın her yönü üstündeki kurnaz etkilerine dair içgörüler sunuyor.

Bu röportaj, uzunluk ve netlik için düzenlendi.

İnsanların parayla ilgili kişisel anlatılarında ortaya çıkan bazı ortak noktalar nedir?

Pek fazlaca “yapmalı” var: Borç söz mevzusu olduğunda bunu yapmalı ya da yapmamalıyım. Borca girmek, insanların hakikaten utanç verici ve utanç verici bulmuş olduğu bir şeydir. Bu bir “Bunu yapmamalıydım” döngüsü fakat sonrasında insanoğlu kredi kartına bir şey yatırmaları gerektiğinde strese giriyorlar. Başka bir ‘Asla dışarı çıkmayacağım, bu hayatımın geri kalanında savaşım edeceğim bir şey’ daha var.” Bu, insanların para anlatısı yada parayı iyi mi yönetim edip edemeyeceklerine dair inançları haline gelebilir.

Kültürümüzde her şeyi yapabilmemiz gerektiğine dair bir inanç var – ve anlam ifade etmeyen şeylerden bahsetmiyorum bile. Işıkları açık tutabilmek ve ailelerimizi geçindirebilmek istiyoruz. Fakat sonrasında gereksinim duyulan şey ile bunu yapmanın gerçek yolu içinde bir kopukluk var. Kimi zaman bir tek buluşmuyorlar. Bilhassa enflasyon ve maaşlar aynı kalırken, maliyetler yükseliyor ve daha ilkin gerekseme duydukları şeyleri almak zorunda kalıyorlar, sadece tam olarak eskisi şeklinde bir finansal güvenlik yok.

Borç biriktirmek devamlı utanç verici bir şey miydi?

Değişik borç türleri vardır [that aren’t seen as shameful]. Mesela tahsil kredisi borcu: [seen as] iyi bir şey. Sadece, ailenizin sofrada yiyecek olduğundan güvenli olmak yada elektrik faturalarını ödeyebilmek için kısa vadeli bir kredi almayın. Ya da lüks bir çanta ya da otomobil almak istiyorsanız, bu uygun görülmeyebilir. Kendini geliştirmek için, borcun tamam olduğu inancı var şeklinde görünüyor. Fakat eğer öyleyse [in the service of] insanların pek takdir etmediği bir şey, insanoğlu onu daha fazlaca eleştiriyor.

Kendimiz için yazdığımız faydasız para hikayelerini iyi mi kırabiliriz?

Ilkin anlatımın ne işe yaradığını yada kendimi parayla iyi mi gördüğümü belirleyin. Her insanın anlatısını öteki insanoğlu kadar kolay değiştirebilme seçeneğine haiz bulunduğunu düşünmüyorum. Sadece, parayı yönetme yada borç ödeme becerinizi değiştirebiliyorsanız, geri ödenmesi ihtiyaç duyulan büyük bir yığın olmasa bile, yavaş yavaş ufak hedefler belirleyebilirsiniz.

Mesela, üniversitedeyken oldukça çok kredi kartı borcum vardı. Bu, yetişkinliğimde benimle kaldı, parayla aram pek iyi olmadığıma dair inanç. Geri çekilip ‘Hayır, parayla aram iyi değil,’ demek zorunda kaldım. Bir süre benimle kalan birkaç hata yaptım.” Para ile alakalı hikayem, 20 yaşlarındayken yaptıklarıma dayanmamalı. Fakat bizimle kalıyor.

Borcu olmayan fazlaca insan yok. Kısaca, borcunuz olduğundan parayla aranızın fena olması gerekmez. Bu doğru değil. Pek fazlaca insan tamamen kontrolleri haricinde olan şeyler için borca ​​giriyor: bir kaza, işini yitirmek. Sadece borçla ilgili pek fazlaca negatif çağrışımımız olduğundan hakkında konuşmak zor. Bir şeyleri paylaşmadığımızda, onları içimizde tutarız ve büyürler ve bu anlatıların çoğunun başladığı yer burasıdır. Onlara meydan okuyacak kimse yok. Birazcık ışık tutmalıyız ve bir plan yapmamıza yardım edebilecek birine ihtiyacımız var.

Borçlanmanın utancıyla boğuşan insanlara ne tavsiye edersiniz?

Bunun hakkında konuşalım. Size ne getiriyor? Buraya iyi mi geldin? O vakit nereye gidiyorsun? Para anlatınızı değiştirebilmek için bugün ve yarın yapabileceğiniz bazı ufak şeyler nedir?

Niçin bizlere bu şekilde sormaya kıymet?

Zira para gitmiyor. Buna ihtiyacımız var. Onu kullanıyoruz. Hayatımızda devamlı var olacak. Peki bu birlikteliğin iyi mi olmasını istiyoruz?

Sevilen birini borç içinde desteklemek iyi mi bir şey olabilir?

Ilkin, “Bunu benimle paylaştığın için fazlaca mutluyum. Bunu atlatmak hakikaten zor olmalı. Niçin resmin tamamına bakmıyorsun? Burada gerçekte neyle uğraşıyorsun? En yüksek faiz oranlarına dayalı borçla iyi mi başa çıkabilirsiniz?” İnsanların borçlarını ödemeye iyi mi başlayacaklarını anlamalarına destek olacak pek fazlaca çevrimiçi kaynak var. Borçlu tüketicilere destek olmak için finansal koçluk sunan kar amacı gütmeyen kuruluşlar var. Sizin için ödeme planları oluşturacak bölgeler var. Orada korkulu olanlar da var, bu yüzden dikkatli olmalısınız, sadece size tavsiye verebilecek kâr amacı gütmeyen kuruluşlara bakmanız gerekir.

İnsanların, parayla fazlaca fazla değil, zindelik yada uyku ile olan ilişkileri şeklinde başka ilişkiler için daha fazlaca çalıştıklarını düşünüyor musunuz?

Evet, bundan dolayı para hakkında konuşmayı zor buluyoruz. Kişisel olduğundan fazlaca konuştuğumuz bir mevzu değil. Parayla olan mücadelemizden o denli fazla bahsetmiyoruz, aslen fitness yolculuğumuzla mücadelelerimizden bahsediyoruz. İnsanların “Kredi kartıma hakikaten para harcamamaya çalışıyordum ve o denli fazlaca para harcayarak çok kötü yedi gün sonu geçirdim ki” söylediğini asla duyamazsınız. bu hafta sonuna kadar git.” Kimse görmezden gelmeyecek.

Hayatımızda “Bunu iyi mi yapacağımı bilmiyorum. Bırak da iyi mi bulunduğunu öğreneyim.” Bence para seni oraya götürüyor. Borç çevresinde daha azca utanç var. Sadece, “Bütçeleme mevzusunda iyi değilim” yada “Oldukça fazla harcadım ve şimdi fazlaca fazla ilgim var ve bundan sonrasında ne yapacağımdan pek güvenli değilim” demeye pek yer yok. Borçlu insanların bir sonraki adımı bilmeden kabul edilmeleri için o alan bundan dolayı bunu hayatımızın öteki birçok alanında yapıyoruz.

“Tamam, kredi kartı faturalarını öde” demek o denli kolay değil.

Zira bu fazlaca yüzeysel. Birazcık daha derine inmezsen, muhtemelen aynı şeyi yine yapacaksın.

Daha iyi daha iyi bir yaşam yaşamanıza destek olacak sağlam, eyleme geçirilebilir tavsiyeler sağlamak için burada. Para ve işle ilgili bir sorunuz mu var? dostlar, aile ve cemiyet; yada kişisel gelişim ve sıhhat? Bunu doldurarak bizlere sorunuzu gönderin biçim. Bundan bir öykü çıkarabiliriz.