Jesse Jackson, Martin Luther King'in mirasını temel aldı ve hayatını şekillendiren zorlukları asla unutmadı | ABD Haberleri

Jesse Jackson hiçbir zaman sadece bir politikacı olmadı. O bir varlıktı.

Ölüm haberi manşetlerden değil anılara yayıldı.

Bir mitingin yankısı, vaazların ritmi, ırksal eşitlik için ateşli çağrı.

En son – sivil haklar lideri Jesse Jackson'a övgü

Ulusal bilince ilk adımını Martin Luther King Jr.'ın uzun gölgesinde attı.

Genç, havalı, zeki, hırslı ve olduğu gibi tarihin kıyısında duruyor.

King'in 1968'deki suikastı bir hareketi parçalamaktan fazlasını yaptı; bir liderlik boşluğu yarattı.

Jackson onun yerini almadı -kimse başaramadı- ama hareketin sönmesine izin vermeyi reddetti.

Sonraki yıllarda protestoyu örgüte dönüştürdü.

PUSH Operasyonu bir slogandan çok daha fazlasıydı. Bu, sokak düzeyindeki öfkeyi müzakere gücüne dönüştürme girişimiydi.

Çocukluğunu şekillendiren şeyi değiştirmek için gereken gücün farkındaydı.

Paylaşmak

Sky'dan Trevor Phillips, Jesse Jackson'ın ölümü üzerine düşünüyor

Öne çıkan öğrenciden yolculuk

Greenville, Kuzey Carolina'da bekar, genç bir annenin oğlu olarak dünyaya geldi ve derin ayrımcılığın yaşandığı güney toplumunda büyüdü.

Ama o öne çıkan bir öğrenciydi, sınıf başkanıydı ve lise futbol takımında oyun kurucuydu.

Fotoğraflarla Jesse Jackson'ın hayatı

Bu ona Illinois Üniversitesi'nden burs kazandırdı ve daha sonra buradan Kuzey Carolina Eyalet Üniversitesi'ne transfer oldu.

Orada, tarihsel olarak siyahların yaşadığı bir kolejde sivil haklar hareketine dahil oldu.

Jackson, Martin Luther King Jr.'ın yardımcısı olarak öne çıktı ve suikastına yakından tanık oldu.

Bu görevi bir dereceye kadar devraldı ve ırksal eşitliğin görünür bir savunucusu haline geldi.

Ulusal Gökkuşağı Koalisyonu siyah Amerikalıların, kadınların, LGB topluluğunun, Yerli Amerikalıların ve Hispaniklerin sesi olmayanların sesi haline geldi.

ABD siyasetinin değişen tektonik tabakaları

Onun siyasi emellerinden çok daha fazlası vardı. Başkanlığa aday olma cesareti vardı.

1984 ve 1988'deki heyecan verici kampanya konuşmalarını dinlerken, Amerikan siyasi kimliğinin tektonik tabakalarının değiştiğini hissedebiliyordunuz.

Bu kampanyalar seçim matematiğinden çok psikolojik coğrafyayla, aidiyet sınırlarının yeniden çizilmesiyle ilgiliydi.

Bu tartışmasız bir şekilde Barack Obama'nın başkan ve Kamala Harris'in başkan yardımcısı olarak seçilmesinin yolunu açtı.

Bay Obama ile ilişkisi karmaşıktı; Jackson bir keresinde onu kampanyası sırasında siyahi izleyicilere “küçümsemekle” suçlamıştı.

Felsefi bir ayrılığı ortaya çıkardı: Jackson'ın siyaseti kehanet niteliğindeki yüzleşmeye dayanıyordu, oysa Bay Obama daha çok koalisyon kurmaya odaklanmıştı.

Daha sonraki yıllarda hastalık fiziksel dünyasını daralttı ama sembolik varlığı kaldı.

Yaşayan bir arşiv

Mücadelenin canlı bir arşivi; siyasi içgüdüleri 1960'ların yürüyüşlerinde ve hapishane hücrelerinde şekillenen son önemli şahsiyetlerden biri.

Ayrışma mimarisi büyük ölçüde yıkıldı, ancak ürettiği modeller inatla bozulmadan kaldı.

Ama sonuna kadar Jesse Jackson sessiz kalmayı reddetti ve bu onun mirası.

Çoğunlukla hafıza kaybının cazibesine kapılan kutuplaşmış bir ülkede, hafızada ısrar etti.

Yürümek zorundayken beyaz çocukların okula otobüsle gitmesini izlemeyi unutmayı reddetmek.