İrlanda seçimleri: Ülkenin Tek Devredilebilir Oy sistemi nasıl çalışıyor | Dünya Haberleri

İrlanda'daki seçim, seçim gözlemcileri, partiler ve kamuoyu için büyük bir fırsat sunuyor.

İrlanda Dail'in üyeleri Tek Devredilebilir Oyla (STV) kullanılarak seçilir.

19. yüzyılın ortalarında icat edilen bu sistem, seçmenlerin adaylar arasında sıralı bir seçim yapmalarını, en çok tercih edilene karşı 1'i, sonrakine karşı 2'yi vb. işaretlemelerini gerektirir.

Bu, oy israfını aktif olarak önleyen bir oylama sistemidir ve bu süreçte hem partiler içinde hem de partiler arasındaki oylama tercihleri ​​ve rekabet hakkında inanılmaz bilgiler sunar.

Oyları saymak hızlı olmayacak ancak bu sürecin gelişmesini izlemek kendi ödüllerini getirebilir.

Cuma günü yeni parlamentoyu seçmek için oy kullanan İrlanda, Tek Devredilebilir Oyu (STV) kullanıyor; bu yöntem aynı zamanda parlamento üyelerinin seçiminde de kullanılıyor. Kuzey İrlanda Meclis ve yerel meclisler İskoçya.

STV'nin yararları, sistemin 19. yüzyılın ortalarında icat edilmesinden bu yana görüş ayrılığına neden oldu.

Destekçiler, mümkün olan yerlerde oyların aktarılmasının, tek üyeli seçim bölgelerinde kullanılan birçok oyun boşa gittiği “görevi ilk geçme” sistemimizin tuzağına düşmekten kaçındığını ileri sürüyorlar.

STV kurallarına göre sonuç, genel destek dağılımını bizimkinden çok daha iyi yansıtan seçilmiş bir yasama organıdır. İşçi Partisi'nin ezici Avam Kamarası çoğunluğu seçmenlerin üçte birinden fazlasının tercihlerine dayanmaktadır.

Eleştirmenler, orantılı temsili güvence altına almanın çok daha basit yöntemlerinin mevcut olduğunu, bu yöntemlerin seçmenler için daha kolay seçimler sağladığını ve oyların sandalyelere dönüştürülmesinde daha şeffaf bir yöntem sağladığını savunuyor.

Tartışmasız olan şey, STV'nin bu karmaşık sistemin genellikle uzayan sayım aşamalarında nasıl işlediğini görmek isteyenler için harika fırsatlar sunduğudur.

STV, 1850'lerin ortalarında İngiliz avukat Thomas Hare ve Danimarkalı matematikçi Carl Andrae tarafından bağımsız olarak icat edildi. Bizim Seçim Reformu Topluluğumuz tarafından da desteklenmektedir.

Oylama tercihleri

Merkezinde, seçmenlerin adayları basit bir 'X' yerine 1, 2, 3 vb. sıraya göre sıraladığı tercihli oylama yöntemi yer alıyor. Seçmenler, sonuca dahil edilmek üzere yalnızca tek bir adaya oy vermekte özgürdür.

İrlanda, sonucun genel olarak orantılı olmasını sağlamak için üç ila beş üye arasında seçim yapan seçim bölgelerini kullanıyor. Bundan kaynaklanan sonuçlar var.

Birden fazla sandalye kazanmayı bekleyen partiler birden fazla aday çıkaracak. Aslında bunlar birbirleriyle rekabet halinde, her biri partideki rakiplerinin önünde bitirmek için yarışıyor. Bu, adayların kendi seçim bölgesini oluşturmasına ve her türlü ihlale karşı düşmanca davranmasına yol açıyor.

Seçmen için STV oy pusulası biraz göz korkutucu olabilir. İrlanda'da yeni belirlenen 43 seçim bölgesinin tamamında beş partinin adayı var. Kayıtlı 15 parti daha seçilen bölgelerde mücadele edecek. Ayrıca 171 bağımsız üye bulunmaktadır.

'Boyanın kurumasını izliyorum' sonucu bekliyorum

Bu, uzun oy pusulalarının dolaşması anlamına gelebilir. Örneğin beş sandalyeli Louth seçim bölgesinde 25 aday listeleniyor. Bu partiyi sıralamak isteyen gayretli bir seçmen, sandıkta biraz zaman geçirecek.

Oyların sayılması ve sandalyelerin dağıtılması söz konusu olduğunda STV başlı başına bir ligde yer alıyor.

Birleşik Krallık genel seçimlerindeki seçim sayısı ile İrlanda'daki seçim sayısı arasında dünyalar kadar fark var. Birleşik Krallık'ta oylar sayılır ve ankette birinci olan adaya koltuklar verilir; STV ise tamamlanması günler alabilen birden fazla sayım gerektirir.

Bazıları bunun boyanın kurumasını izlemeye benzediğini söylüyor ancak diğerleri için STV'yi tüm oylama sistemleri arasında en incelikli yapan da bu. Ancak sabır kendi ödüllerini de beraberinde getirir.

Adayların yarışta kalabilmeleri için kontenjanı doldurmaları gerekiyor

İlk adım, her seçim bölgesinde bir adayın seçilmeden önce ulaşması gereken çıtayı, yani “kotayı” oluşturmaktır.

İrlanda, adını 1880'lerdeki mucidi İngiliz avukat Henry Droop'tan alan Droop kotasını kullanıyor. Bu, kolayca yapılan ancak seçim uzmanları arasında tamamen affedilemez bir hata olan Hare kotası ile karıştırılmamalıdır.

Geçerli ilk tercih oylarının toplamı bilindikten sonra bu sayı, mevcut seçim bölgesindeki sandalye sayısının bir artısına bölünür. Louth durumunda bu altı sandalye anlamına geliyor.

Görünen herhangi bir kesir göz ardı edilir ve bunun yerine sayıya bir tane daha eklenir.

Bir sayım ile bir sonraki sayım arasında ya kotaya ulaşan bir adayın “fazla” oyları aktarılacak ya da yarıştan elenen adayların oyları aktarılacak.

Kotanın 10.000 oy olması ve ilk sayımda bir adayın 11.000 oy alması halinde, bu durumda 1.000 fazla oy serbest bırakılır ve bu oylar, oy pusulalarında işaretlenen ikinci tercihlere göre diğer adaylara yeniden dağıtılır.

İkinci sayım bu prosedürün sonucunu kaydeder ve bize başka bir adayın seçilip seçilmediğini bildirir. Aksi takdirde listenin dibinde oturan adaylar elenecek ve ikinci tercihleri ​​yeniden dağıtılacak. İkinci tercih halihazırda seçilmiş bir kişiye aitse, bunun yerine üçüncü tercih kullanılır.

Ve bu şekilde ardışık sayımlar yapılıyor; kazananların fazlalıkları veya kaybedenlerin oyları yarışmadan çıkarken aktarılıyor.

Süreç hem seçmenler hem de partiler hakkında pek çok şeyi ortaya çıkarıyor.

Birinci tercihiyle belli bir partiyi seçen seçmen, ikinci tercihiyle o partiye sadık mı kalıyor, yoksa alışveriş mi yapıyor?

Daha sonraki sayım aşamalarına geldiğimizde, bir aday elendiğinde, oy pusulaları yarışı çoktan terk etmiş kişileri tercih ediyor olabilir.

Transfer edilen ikinci veya üçüncü tercihler bile değil, sıralamanın çok daha altında olanlardır.

Louth'taki seçmen için bunu düşünme süreçlerine dahil etmek önemli.

Dikkatli okuyucular için, yeniden dağıtılacak oy kalmayıp hâlâ tahsis edilecek bir sandalye kalırsa nihayet ne olur?

Daha sonra, o anda en büyük toplamı alan aday, kontenjanın dolmasına rağmen seçilecek.