Güney Kore'deki uçak trajedisinin ardından sessizlik ve şok, ancak ailelerin hayal kırıklığı giderek artıyor | Dünya Haberleri

Muan Havalimanı'ndaki kaza mahallinde, her şeyin ne kadar ani ve felaket olduğunu gerçekten güçlü bir şekilde hissediyorsunuz.

Ordu enkazı incelerken, küçük enkaz parçalarını toplayıp küçük plastik torbalara koyarken ürkütücü bir sessizlik var.

Uçağın onlarca metre uzağında, her yerde parçalanmış sayısız yolcu koltuğunu ve kırılmış uçak ekipmanı parçalarını görebilirsiniz.

Uçağın sadece kuyruğu görünüyor, büyük kısmı yok olmuş durumda. Alevler tarafından yutulan yolcuların bu korkunç felaketten kurtulma şansının neredeyse hiç olmadığı açık.

Canlı güncellemeler: Güney Kore'de uçak kazası

Havaalanında bir morg kuruldu ve aileler toplandı; hepsi acı içinde, ancak bazıları hâlâ sevdiklerinin resmi olarak kimliğinin belirlenmesini bekliyor.

Kederli bir sessizlik içinde oturuyorlar; gelenler panosunda artık gemidekilerin isimleri yer alıyor.

Ailelerin mahremiyetini sağlamak için korunaklı çadırlar kuruldu. Havada asılı kalan bir sessizlik ve şok var.

Devamını oku:
Pilot kazadan önce kuş çarptığını bildirdi
Havayolu patronlarına zor sorular

Gemidekilerin çoğu Noel tatilinden Tayland'a dönüyordu. Şimdi geride bıraktıkları sevdikleri, bir anma sunağında toplanıyor ve Güney Kore'nin şimdiye kadarki en kötü havacılık felaketinin ardından yaşananları değerlendirmeye çalışıyor.

Ölenlerin aileleri için akut ve dehşet verici düzeyde yaşanan ulusal trajedinin ardından acımasız bir koreografi var.

Akrabalar bitkin görünüyor. Bazıları umutsuzca resmi onay için terminal katında uyudu.

Sonra aniden mikrofona bir adam geliyor ve sekiz kişiden oluşan listeyi okumaya başlıyor ve ailelerinden birinci kapıya gitmelerini istiyor.

Akrabalar hızla bir araya toplanıp kendilerini morga götürmek için bekleyen otobüse doğru koşuyorlar.

Onları zorlu bir süreç bekliyor. Cesetlerin birçoğunun durumu oldukça kötü. Kimlikleri ancak DNA testi ve parmak iziyle belirlenebiliyor.

Otobüse binmek için beklerken bir grup kadın ağlamaya başlar. Bu, mahremiyete öncelik veren bir toplumda yaşanan bir acıdır. Çoğu konuşamayacak kadar üzgün.

Ancak bir brifingde hayal kırıklığı büyüyor. Bazı akrabalar, sevdiklerinin cesetlerini hâlâ göremedikleri için yetkililere bağırıyor.

Yetkili onlara 600'den fazla vücut parçasını ayıkladıklarını ve herhangi bir hatadan kaçınmak için çok çalıştıklarını söyledi. Bu, pek çok kişinin duyması zor olan, rahatsız edici bir gerçektir.