Depresyonda ve ölmek için çaresiz: Kanada'da ölüme yardım etmek 'çizgiyi aştı mı'? | İngiltere Haberleri
Uyarı: Bu makaleler intihara göndermeler içermektedir
Scott bir tüfek alıyor ve hızla akan nehre bakan açık bir pencereye doğru yürüyor. Görünmez bir hedefe nişan alıyor, silahın namlusunu pencere pervazına dayayıp başını sallıyor. “Bunu daha fazla yapamam” diyor sesi titreyerek.
Dağınık, gri saçlar Scott'ın yaşını işaret ediyor. 60'lı yaşlarında, sağlam bir yapıya sahip ve hafif topallayarak yürüyor. Küçükken boş zamanlarını ateş ederek, balık tutarak ve kano yaparak geçiriyordu. Ancak bu günlerde Scott'ın açık hava etkinlikleri için enerjisi yok. Bunun yerine bütün gün “korkudan felç olmuş” bir şekilde kanepede yatıyor.
“İşkence görüyorum” diyor. “Bu her zaman orada olan bir duygu.”
Scott'ın depresyonu ve kaygısı haftada birkaç kez intihar düşüncelerine dönüşüyor. Panik atakları 1984 yılında, annesinin intihar etmesinden kısa bir süre sonra başladı. Acısını sindirmekte zorlandı ve “hasta olduğu için anneye kızdığını” hissetti.
“Hastalığı anlamadım” diyor.
Scott sonraki on yılını “normal bir hayat” yaşamaya çalışırken profesyonel yardım arayarak geçirdi. Evlendi, aile kurdu ve çalışmaya devam etti. Ancak depresyonu derinleşti. Sonunda eyalet hükümetinin içki ruhsatlandırma kurulunda çalışan işinden hasta olarak çıkarıldı.
Şu anda eyaletin başkenti Toronto'ya arabayla yaklaşık 90 dakika uzaklıktaki Waterloo, Ontario kırsalında yalnız yaşıyor. Çoğunlukla ahşaptan yapılmış olan evi yoldan uzakta ve ağaçlarla çevrili, veranda kapısından çok uzakta olmayan nehir köpürüyor.
Ön tarafta, düzgün çimenliğin içine yerleştirilmiş, üzerinde “Joan'ın sevgi dolu anısına” yazan ağır bir mermer levha var. Bu, Scott'ın dört yıl önce ölen karısına bir saygı duruşu. Üç ay yaşama hakkı verildikten ve tüm vücuduna yayılan yumurtalık kanserinin dayanılmaz acısını çektikten sonra Joan, evde yardımlı ölümü tercih etti.
Karısını kaybettiğini ve kontrolsüz bir şekilde ağladığını “10 milyon gözyaşı döktüm” diyor. Scott odadaki kanepeyi işaret ederek “Ben bir kenarda oturdum” diyor. “Ve diğer tarafta kızım da vardı. Hemşire damardan damlayı onun koluna koydu ve ilaçları verdi.”
Scott parmağını karısının boynundaki nabzın üzerine koydu. “Saat tam 15.15'te atmanın durduğunu hissettim. Hemşireye döndüm ve 'Sanırım o artık öldü' dedim.”
Devamını oku:
Yardımlı ölüm neden bu kadar tartışmalı?
Wes Streeting yardımlı ölüme karşı oy kullanacak
Scott, bazen rahat olsun diye Joan'ın küllerinden oluşan bir kap tuttuğunu söylüyor
Joan'ın küllerinin bulunduğu küçük bir kap komodinin üzerinde duruyor. Düşünceleri kararıp intihara dönüştüğünde, rahatlık için onu tutar. Kabı sallayarak “Ön dişi çarpıktı” diyor. “Bunu onun gülümsemesi olarak düşünmek hoşuma gidiyor… geceleri onunla konuştuğumda.”
MAiD veya ölmede tıbbi yardım 2010'da tanıtıldı Kanada sekiz yıl önce ülkenin Yüksek Mahkemesine yapılan yasal itirazın ardından. Ölümcül hastalığı olan bir hasta ve ölmekte olan bir kadının ailesi, nasıl ve ne zaman öleceklerini seçmelerine izin verilmemesinin insan haklarının ihlali olduğunu başarılı bir şekilde savundu.
Kanada artık yardımlı ölüm sayısında dünya lideri. 2021'de 10.064 yardımlı ölüm kaydedildi (toplam ölümlerin %3,3'ü). Şu anda Hollanda'yı (2021'de 7.666 yardımlı ölüm) ve Belçika'yı (2.699) geride bıraktı.
Bu hafta Birleşik Krallık Yardımlı ölüme izin verecek yasayı geçirmeyi değerlendirecek Altı ay ömrü kalan yetişkinler için.
Ancak Kanada'daki MAiD'nin başlangıçta istisnai durumlarda kullanılması amaçlanmış olsa da, tekrarlanan zorluklar programın kapsamını engelliliği de kapsayacak şekilde genişletti. MAiD'in ciddi akıl sağlığı sorunları olan kişileri de kapsayacak şekilde genişletilmesine yönelik 2021'de bir yasa çıkarıldı. 2023 yılında yürürlüğe girmesi planlanıyordu ancak şimdi 17 Mart 2027'ye ertelendi. Ülkenin sağlık sistemi üzerindeki potansiyel etkisine ilişkin endişeler üzerine ertelendi.
Scott başvurmak için sırasını bekliyor.
Robyn asla evden çıkmadığını söylüyor
Scott'ın evinden birkaç yüz mil doğuda küçük Oshawa kasabası var.
Burası emekli palyatif bakım hemşiresi Robyn Marson'un yaşadığı yer. Robyn sadece 55 yaşında ama yirmi yıl önce ciddi bir şekilde hastalandıktan sonra işinden izin aldı.
Robyn, “Bana birçok farklı şey teşhisi konuldu” diyor. Tüm rahatsızlıklarının bir listesi var ama çoğu karmaşık. En çok anlaşılan iki hastalığın dejeneratif disk hastalığı ve polimiyalji (omuz, boyun ve kalça çevresindeki kaslarda ağrı, sertlik ve iltihaplanmaya neden olan bir durum) olduğunu söylüyor.
Robyn, şehir merkezinin dışındaki modern bir toplu konutta bulunan bir şehir evinde yaşıyor. Koridorda yüksek enerjili yemek yerine geçen içecek kutuları istiflenmiş. Üst kattaki salona, yatak takımları ve yastıklarla kaplı büyük kırmızı bir kanepe hakimdir. Dağınıklık üst üste yığılmış. Büyük pencereden odayı biraz ışık dolduruyor ama dışarıda Kanada'nın soğuk aylarının donuk, düz gri rengi var.
Robyn sessizce kanepede oturuyor. Yüzünde donmuş yarım bir gülümseme. Her açıdan ona bakan Prenses Diana'nın görüntüsü var. Düzinelerce oyuncak bebek var. Çoğunlukla cam dolaplara doluşuyor. İkonunun çerçeveli tabloları ve fotoğrafları her duvarı süslüyor.
Robyn, Diana'ya olan takıntısının arttığını çünkü aralarında ortak bir bağ olduğunu hissettiğini söylüyor. “Depresyon”.
Merhum kraliyet ailesinin kopyaları, fiziksel acısını ve zihinsel ıstırabını yönetmek için bir uyuşturucu kokteyli alırken ona bakıyor.
Evden hiç çıkmıyor. Bu odadan nadiren çıkıyor.
“Duş alamıyorum, yürüyüşe çıkamıyorum. Yiyecek bir şeyler yapamıyorum. Yatağımı yapamıyorum. Evdeki eşyaları kaldıramıyorum.”
“Yaşamasını engelleyen” sürekli bir fiziksel acıya sahip olmasına rağmen Robyn'in fiziksel sağlığının kötü olması, onun yardımlı ölüm için yeterli olmadığını gösteriyor. Bunun yerine, kötü ruh sağlığının iki yıl içinde Kanada'nın MAiD programına erişmesine olanak tanıyacağını umuyor.
“Depresyon, anksiyete, sosyal fobi ve borderline kişilik bozukluğu teşhisim var. Bu yüzden deneyeceğim yol bu olacak.” Sesindeki çaresizlik bariz ortada.
Dr Coelho (sağda) Sky'dan Ashish Joshi ile konuşuyor
Londra, Ontario'dan bir pratisyen hekim olan Dr. Ramona Coelho, yardımlı ölüme karşı ülkenin en önde gelen seslerinden biridir. Onun korkusu, Kanada'nın savunmasız topluluklarına intiharı önlemek yerine intihar yardımı teklif edilmesidir.
Yardımlı ölüm talebinde bulunan herkesin tıbbi bir nedeni olmalıdır (ölümcül bir teşhis veya kontrol edilemeyen bir ağrı) ancak tecrit ve evsizlik yaşayan ve öldürülmeyi isteyen hastaların vakaları da vardır.
Dr Coelho, “Kanada İnsan Hakları Komiseri, destek ve hizmetleri mevcut olmadığı için yardımlı ölüm yöntemini seçen insanların yardımlı ölüm yöntemiyle öldüğü yönündeki raporlardan endişe duyduklarını iki kez tekrarladı” dedi.
Trudo Lemmans, programın 'çizgiyi aştığını' söyledi
Toronto Üniversitesi'nde biyoetik ve sağlık hukuku profesörü olan Trudo Lemmans, 2016 yılında Kanada'da yardımlı ölüm başlatıldığında destekledi. Ancak programın genişleme şeklinden derin endişe duyuyor ve kendi görüşüne göre “çizgiyi aşmış”. engelli ve şimdi akıl hastası olan hastaları da içeriyor.
Yardımlı ölümü bir “Pandora'nın Kutusu” olarak tanımlıyor ve bunun “bir tür birinci basamak tedavi” olarak “normalleştirildiği” konusunda uyarıyor.
Cuma günü İngiltere ve Galler, yardımlı ölümün yasallaştırılmasına oy verecek. Tasarıyı sunan milletvekili Kim Leadbeater, bunun yalnızca altı ay veya daha az ömrü kalan ölümcül hasta yetişkinlere uygulanacağı konusunda ısrar ediyor.
Daha erişilebilir bir video oynatıcı için lütfen Chrome tarayıcıyı kullanın
Birleşik Krallık Kanada sisteminden neler öğrenebilir?
Yardımlı ölüm kriterlerinin daha geniş olduğu Kanada gibi diğer ülkelerle yapılan karşılaştırmaları “yanlış ve yanıltıcı” olarak reddediyor ve bu argümanları dikkat dağıtıcı olarak görüyor.
Leadbeater, “Ölümcül Hasta Yetişkinler (Yaşamın Sonu) Yasa Tasarısı dünyadaki en katı kriterlere ve en sağlam güvencelere sahip” diyor.
Sky News'i takip ederek İngiltere'den ve dünyadan en son haberleri takip edin
Buraya dokunun
Kanada, vatandaşlarının uzun süredir devam eden acı ve acılarına son vermek için onurlu bir şekilde ölmelerinin bir insan hakkı olduğu konusunda ısrar ediyor.
Scott ve Robyn sıralarını bekliyorlar.
Duygusal açıdan sıkıntılı veya intihara meyilli hisseden herkes, yardım için 116 123 numaralı telefondan Samaritans'ı arayabilir veya Birleşik Krallık'ta [email protected] adresine e-posta gönderebilir. ABD'de bölgenizdeki Samaritans şubesini arayın veya 1 (800) 273-TALK'ı arayın
