'Bu, anayasaya yönelik bir gasp ve yağma baskını': Kalıtsal emsallerin sonuncusu | Siyaset Haberleri

Yüzyıllardır demokrasimizde tuhaf bir gelenek uykudaydı.

Bir dizi asilzade, doğuştan gelen bir hakla parlamentoda oturma şansına sahip oldu – parlamentoda 92 sandalye. Lordlar Kamarası Belirli ailelerde erkek varis olma hakkına sahipler ve 88 erkek bu sandalyeleri almış durumda ve şu anda mevzuat üzerinde oy kullanmak için ikinci mecliste oturuyor.

Parlamenter sistemimizdeki bu tuhaflığın ne zaman başladığı tam olarak bilinmiyor ama Sör Keir StarmerHükümeti bunu bitirmeye çalışıyor.

Başbakan, doğumla verilen ikinci mecliste oturma hakkının “savunulamaz” bir ilke olduğunu belirterek, hükümetinin bu konuda süreci başlattığını söyledi. kalıtsal akranları tamamen sonlandırın.

Bu, kalıtsal emsallere sahip olanların, daha önce hayatlarının geri kalanında hak sahibi oldukları bir işten oy kullanmalarına neden olan sürecin bir parçası olmak zorunda kalacakları anlamına gelecektir.

Kalıtsalların sonuncusu

En eski kalıtsal soylardan birine sahip olan Devon Kontu ile tanışıyoruz.

Aile unvanının izini Saksonlara kadar götürebilir, ancak Lordlar Kamarası'na girme hakkı çok daha sonra geldi; ilk kadın hükümdar İmparatoriçe Matilda'yı desteklediği için 1142'de verildiğini söylüyor.

O zamandan beri Devon'un 38. Kontu ve Lordlar arasında kalıtsal olarak oturan son kişi.

Devon'daki kalesi onu temsil ettiği toplulukla temas halinde tutuyor; parlamentoya değer kattığını güçlü bir şekilde hissetmesinin ana nedenlerinden biri de bu.

Kendisinin ve akranlarının, siyasi olarak atananların getiremediği belirli bir yaşam deneyimini yanlarında getirdiğini savunuyor.

Birleşik Krallık'ta bölgesel temsilin daha fazla olduğunu ve bilginin nesilden nesile aktarılmasıyla elde edilen parlamentonun tarihi anayasal işleyişi hakkında daha derin bir anlayışa sahip olduğunu söylüyor.

“Lordlar Kamarası'nda kalıtsal akranların oynadığı rolün kesinlikle örnek teşkil ettiğini düşünüyorum” diyor.

Kendisinin ve meslektaşlarının uğruna çabaladığı hizmet fikrini büyük ölçüde savunuyor, ancak aynı zamanda hükümdarın bunun somut örneği olması nedeniyle kalıtsal prensibin sosyal bir amacı ve sosyal değeri olduğunu da söylüyor.

“Keir Starmer'ın bir cumhuriyetçi olduğunu düşünmüyorum ancak mirasçılar gittiğinde sıradaki kralın kim olacağı sorusunu akla getiriyor” diyor.

Buna karşılık Lord Strathclyde en yeni kalıtsal soylardan birine sahiptir.

Kendisi yalnızca Lordların bir üyesi olarak tam olarak katılmakla kalmamış, aynı zamanda daha önceki görevlerde de görev almıştır. Tutucu üst düzey rollerde olan hükümetler.

Hükümetin bu son müdahalesinin tamamen siyasi bir hamle olduğuna inanıyor.

“Sanırım hükümetin onlardan kurtulmak istemesinin asıl nedeni, çoğunun örgüt üyesi olmamasıdır. İş gücü Parti” diyor.

“Yani bu, anayasaya yönelik bir yağma ve parçalama baskını. Rakiplerinizden kurtulun ve başbakanın Lordlar Kamarası'na kimin gireceğini kontrol etmesine izin verin.

“Size garanti ederim ki, bu yasa tasarısı geçip yasalaştığında, bakanlar ne derse desin, Lordlar Kamarası'nda başka bir reform yapılmayacaktır.”

Kalıtsal akranların yarıdan fazlasının Muhafazakar olduğu ve şaşırtıcı derecede azının İşçi Partisi olduğu doğrudur; yalnızca dört tane vardır.

Ancak kalıtsalları ortadan kaldırmak Lordların yapısını o kadar da değiştirmiyor.

Lordların %70'i erkektir ve bu akranlar çıkarıldığında bu oran yalnızca %3 düşecektir ve tüm kalıtsallar bir gecede ayrılırsa evdeki Muhafazakar akranların genel yüzdesi yalnızca %2 düşer.

Daha Geniş Reform

Şişmiş odanın boyutunu şu anda 800'den fazla üyeyle sınırlama girişiminin olduğu 1700'lerden beri reformdan söz ediliyor.

Ancak ardı ardına gelen hükümetlerin reform vaat etmelerine rağmen Meclis daha da büyüdü.

Kalıtsal emsaller, hükümetin reformun bu ilk aşamasını geçtikten sonra ikinci meclisi modernleştirmeye yönelik diğer fırsatlara karşı daha az motive olacağını uzun süredir savunuyorlar.

1999'da Blair kalıtsal soyların miktarını kaldırdı (daha önce hepsinden kurtulacağına söz vermişti).

650 kişi ayrılırken, bu akranlar öldüğünde veya emekli olduğunda ve uygun adayların yalnızca kalıtsal akranlar olduğu tuhaf bir ara seçim sistemi tarafından doldurulduğunda yerine 92 kişinin kalması için bir anlaşma yapıldı.

Lordların mevcut lideri Barones Smith, seçimlerin demokrasimizin tuhaf, neredeyse utanç verici bir parçası olduğunu söylüyor ve bunları, tüm seçim bölgesinde yalnızca bir seçmenin bulunduğu Blackadder'daki Dunny-on-the-Wold'la karşılaştırıyor.

Hükümetin bu emsalleri kaldırma hedefi nihayet vites yükseltirken, İşçi Partisi'nin Lordlar Meclisi'ndeki daha geniş reform vaatlerini sulandırdığı da doğru.

Seçim öncesinde ikinci meclisin tamamen kaldırılması fikri ortaya atılmıştı.

Manifestoda parti, bunun yerine, emeklilik yaşı yoluyla Lordların kapsamını küçültecek şekilde bunu değiştirdi, ancak bu, Kral'ın konuşmasında yer almıyordu ve hükümet tarafından bu hedeflere yönelik herhangi bir zaman çizelgesi verilmedi.

Barones Smith, bunların hala taahhütler olduğu konusunda ısrar ediyor ve hükümet şu anda bunları nasıl uygulayacağına bakıyor, ancak görünüşe göre bu, eski ailelerini asacak olan kalıtsal akranların ortadan kaldırılmasına yönelik bu ilk aşamadan çok daha yavaş bir hızda ilerliyor gibi görünüyor. Bu parlamento oturumunun sonunda tamamen cübbe giyilecek.