Brittany bir zamanlar Fransa'nın aşırı sağı için çorak bir topraktı. Daha fazla yok.

Onlarca yıldır çok sayıda bölge sakini kırsal Bretonya'daki Gourin'i terk ederek Amerika Birleşik Devletleri'ne göç ettiğinden, Air France kasabaya minyatür bir Özgürlük Heykeli hediye etti.

Bu iki uluslu kimliğin sakinleri o kadar gurur duyuyorlardı ki, dört yıl önce heykelin yeniden bronzlaştırılması için bağış topladılar. Gourin'in ana meydanında, uluslararası bayrak taşıyan direklerle çevrili, önemli bir yerde bulunuyor.

Ancak Avrupa Parlamentosu için yapılan son seçimlerde yerel seçmenlerin neredeyse üçte biri, yoğun göç karşıtı duygular üzerine kurulu bir Fransız partisi olan aşırı sağcı Ulusal Birlik'i tercih etti.

Seçim sonuçlarına şaşırdığını ifade eden yerel Brittany TransAmerica derneğinin üyesi Pierre-Marie Quesseveur, “Burası göçmen olmanın ne anlama geldiğini bilen bir bölge” dedi. “Her kültüre çok açığız.”

Gourin'in merkezci belediye başkanı Hervé Le Floc'h, sonuçlar karşısında aynı derecede şaşkınlığa uğrayan ve bu Pazar günü başlayacak Fransa parlamento seçimlerinde neler olabileceği konusunda endişelenen kişiydi. Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, Avrupa seçimlerinde aşırı sağın partisini mağlup etmesinin ardından 9 Haziran'da erken seçim yapılacağını duyurdu.

Mini Lady Liberty'ye bakan belediye binasındaki ofisinden Bay Floc'h, “Hepimizin Amerika Birleşik Devletleri'nde bir ailesi var” dedi. Bu göçmenlerin çoğu Amerika Birleşik Devletleri'nde kalırken, diğerleri buradaki yaşamı yeniden başlatmak için yuva yumurtalarıyla Gourin'e döndü.

Aynı zamanda süt çiftçisi olan 61 yaşındaki Le Floc'h, “Lisedeyken arkadaşlarımın yarısı New York'ta doğmuştu” dedi.

Kuzeybatıdaki Bretanya bölgesi, Bay Macron'a desteğin kalbi ve uzun yıllardır Fransa'nın aşırı sağ hareketine karşı görünüşte aşılmaz bir siper olmuştur. Ulusal Birlik, bölgesel konseydeki 83 sandalyeden sadece 8'ini elinde tutuyor ve bölgede belediye başkanlığı veya ulusal parlamentoda bir sandalye için tek bir seçim bile kazanamadı.

Yerli halk buna gururla “Brittany istisnası” adını veriyordu.

Bölgesel konsey başkanı Loïg Chesnais-Girard, partiler arasındaki yerel işbirliği kültürünün partinin bölünme politikasıyla örtüşmediğini açıkladı. Bölgeyi “son derece ılımlı” olarak nitelendiriyor.

Rennes 2 Üniversitesi'nde siyaset bilimi alanında kıdemli öğretim görevlisi olan ve Bretonya'daki Ulusal Miting'in tarihini inceleyen Thomas Frinault, partinin bölgedeki yeni popülaritesinin “normalleştiğinin ve baskın hale geldiğinin bir işareti” olduğunu söyledi.

Bazı yönlerden Brittany, aşırı sağın Fransa'nın yüksek suçlarla boğuştuğu ve çok fazla göçmenin kıt kaynak ve işlerden faydalandığı yönündeki mesajı açısından zor bir satış gibi görünüyor.

Bay Le Floc'h, kıyı şehri Lorient'e arabayla 50 dakika uzaklıkta, inek otlaklarıyla çevrili 3.800 nüfuslu bir kasaba olan Gourin'de ciddi bir suçun işlendiği son zamanı hatırlayamıyor. İşsizlik o kadar düşük ki, yakındaki gıda işleme fabrikaları bazen işçi bulmakta zorluk çekiyor, dedi.

Burada göç sorunuyla karşı karşıya değiliz” dedi. “Burada çok az yabancı var.”

Ancak barlarda, restoranlarda ve Gourin'in düzenli emeklilerinin sosyal toplantılarına ev sahipliği yapan bir kültür merkezinde yerel halkla konuştuğumuzda, aşırı sağın siyasi tartışmalarının ve ülkenin durumuna ilişkin sert görüşlerinin kök saldığı açık. Aynı zamanda uzak Paris'teki egemen sınıfın acı bir terkedilmişlik duygusu ve Bay Macron'a karşı yakıcı bir öfke var.

Çalıştığı krepçiye biraz ara veren 53 yaşındaki Yolande Lester, “O sadece zenginler içindir” dedi.

“Neden RN'yi denemiyorsunuz?” diye sordu, Ulusal Birlik'i Fransızca baş harfleriyle çağırarak. “Daha önce ülkeyi hiç yönetmediler.”

“Daha kötüsü olamaz” diye ekledi.

Burada hiç kimsenin partiye oy vermediği söylenemez. Bay Frinault, sayılarının giderek arttığını belirtiyor. Ancak yerel radyo istasyonunun sahibi Joël Sévénéant'a göre çok az kişi kendilerine oy verdiğini kabul etti. “Artık insanlar hiçbir kısıtlama olmaksızın konuşuyorlar” dedi.

En çok duyduğu şey, kırsal kesimde hayatın 40 yıldır düzelmediği duygusu. Doğalgaz ve ısınma giderleri arttı. Yerel hastaneler tam zamanlı acil servis hizmetlerini kaybetmeye devam ediyor; bu nedenle Ulusal Ralli başkanı Jordan Bardella, belgesiz göçmenlerin tıbbi bakıma nasıl ücretsiz olarak erişebileceklerinden bahsettiğinde sinirleri bozuluyor.

“RN bu hoşnutsuzluk üzerinde sörf yapıyor,” dedi Bay Sévénéant. “Paris'e karşı genel bir bıkkınlık var.”

Kasabanın 16. yüzyıldan kalma Roma Katolik kilisesinin karşısında, yerel halkın gazete ve sigara alabileceği küçük bir barda, el emeği ile geçen uzun bir günün ardından bira içen iki adam, Bay Bardella'nın partisine tekrar oy vermek istemelerinin nedenlerini sıraladı.

Ülkede yasa dışı kalan ve sığınma başvurusunda bulunamayan 55 yaşındaki Thierry Beigneux, “Suç işliyorlar” dedi. “Burada değil” diye açıkladı. “Burada çok fazla suçumuz yok. Ama Fransa'da.”

İnşaat müteahhidi olan 62 yaşındaki Hervé Pensivy, “Burada göçmen yok” dedi. “Ama gelecekler.”

Üniversite öğretim görevlisi Bay Frinault bu duyguları şu şekilde açıkladı: “Televizyon, radyo, basın ve sosyal medya aracılığıyla ilham edilen bir korku var. Bu sorunlarla yüzleşmeden, bu sorunlar hakkında bir tür korku geliştiren bir nüfusunuz var.”

Yerel Ulusal Birlik Partisi'nin parlamento adayı Nathalie Guihot-Vieira, endişelerin bölgenin gerçeklerinden kaynaklanmadığını, ancak sorunların burada da ortaya çıkmasından duydukları derin korkudan kaynaklandığını kabul ediyor.

Yorucu iki haftalık kampanyaya kısa bir ara verdiğinde, “Kaos korkusu var” dedi.

Partinin Brittany'nin Morbihan adı verilen bu bölgesinde kuruluş eksikliği göz önüne alındığında, emekli bir deniz subayı olan Bayan Guihot-Vieira, aday olarak nasıl kayıt yaptırılacağını ve nasıl kampanya yapılacağını anında öğrenmek zorunda kaldı. Kısa bir süre önce, bu işi yapan kişinin kovulmasının ardından partisinin Morbihan'daki kampanya çalışmalarını devraldığını öğrendi.

Partinin temel ilkelerinden biri de “ulusal tercih”tir; sosyal yardımlar, sübvansiyonlu konut, belirli işler ve tıbbi tedaviye ücretsiz erişim gibi hakların Fransız vatandaşlarına ayrılması ve Fransız olmayan yerleşik kişilere tanınmaması.

Bayan Guihot-Vieira, “Vergi ödüyoruz, tıbbi çöllerde yaşıyoruz ve doktor bulamıyoruz, ancak yine de yabancılara ücretsiz tıbbi tedavi sağlıyorlar” dedi.

“Böyle konuştuğunuzda, insanlar size ırkçı diyor,” diye ekledi. “Ama bu ırkçılık değil, eşitlik talebi.”

İlk yıllarında, Ulusal Birlik partisi açıkça ırkçıydı. Kurucusu ve uzun süreli lideri Jean Marie Le Pen, farklı ırklardan insanların “aynı yeteneklere veya aynı tarihsel evrim düzeyine sahip olmadığını” belirtti ve defalarca antisemitik yorumlar yapmaktan ve Holokost'u alenen küçümsemekten suçlu bulundu.

Kızı Marine, 2011 yılında parti liderliğini devraldığından beri antisemitizmi partiden silmek için çalıştı, hatta babasını ihraç etti.

Yine de pek çok kişi partinin kökten değiştiğine ikna olmamış durumda.

Alex Flusen bunlardan biri. İş için sadece iki ay önce Gourin'e taşındı, ancak bu hafta sonu uzun bir yolculuk yapmayı planlıyor -arabayla altı saat- Paris'e, hala oy kullanmak için kayıtlı olduğu yere.

“Ben göçmenlerin torunuyum. RN'ye asla oy veremezdim,” dedi. “Büyükbabam ve büyükannem Auschwitz'den sağ kurtuldu.” Parti, diye ekledi, “Fransa'nın tüm değerlerine aykırı.”

Anketörler yüksek bir katılım öngörüyor ve Belediye Başkanı Bay Floc'h bunun Brittany ve küçük kasabası için ne anlama geleceğini merak ediyor.

“Avrupa seçimleri sadece bir protesto oyu muydu?” O sordu. Belki ulusal seçimlerde insanlar farklı oy verirler, dedi.

“Ama belki” diye ekledi, “insanlar protesto etmeye devam edecek.”