“Basamaklı” türlerin yok olma riski altındaki tabiat: emek verme

PARIS: İklim değişikliği ve habitat bozulması niçin olacak yok oluşlar Cuma günü gösterilen yeni araştırmaya bakılırsa, hayvan ve nebat toplulukları içinde kademeli olarak ilerleyen ve trajik biyolojik çeşitlilik yitirilmesine yol açan.

Science Advances dergisinde gösterilen emek verme, zincirleme reaksiyonlu yok oluşların kaçınılmaz bulunduğunu ve değişik karbon emisyonu senaryolarına bağlı olarak Dünya’nın ekosistemlerinin 2050 yılına kadar averaj %6 ila %10 içinde bir biyolojik çeşitlilik kaybı göreceğini tahmin ediyor.

Binlerce gıda ağının haritasını çıkarmak için sanal Dünyaları kullanan araştırmalarında, 2100 yılına gelindiğinde hayvan ve nebat kayıplarının %27’ye kadar çıkabileceğini buldular.

Yazarlar, modellemelerinin, “naturel topluluklar için en kasvetli dönemin yakın olabileceğini ve önümüzdeki birkaç on senenin küresel biyoçeşitliliğin geleceği için belirleyici olacağını” tahmin ederek, en büyük değişikliklerin yüzyılın ortasından ilkin geleceğini öne sürdüğünü söylediler.

Dünya üstündeki yaşamla beraber tehdit Bilim adamları, insan tahribatı, aşırı kullanım ve kirlilik sebebiyle, birçok kişinin gezegenin altıncı kitlesel yok oluşunu müjdelediği korkuyla, bir milyon türün yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğu mevzusunda uyarıda bulunmuş oldu.

İklim değişikliği aşırı havanın etkilerinden davranış ve habitat değişikliklerine kadar değişen ısınma etkileriyle kayıpları mühim seviyede hızlandırması umut ediliyor.

Sadece yeni çalışmanın yazarları, önceki modellemenin, birbirine bağımlı türler üstündeki kayıpların “kademeli etkisine” dayalı olarak beraber yok olma tahminlerini içermediğini söylemiş oldu.

Avustralya ve Avrupa’daki araştırmacılar, her biri gezegendeki binlerce gıda ağında 33.000’den fazla omurgalı türünün yaşamış olduğu yüzlerce sanal Dünya inşa ettiler – “kimin kimi yediğini gösteren devasa bilgisayar kafesleri” diyor bir profesör olan ortak yazar Corey Bradshaw. Flinders Üniversitesi’nde.

Hemen sonra, mahalli biyolojik çeşitlilik kaybını, belirli bir alanda kaybedilen hayvanların oranını kestirmek için değişik iklim değişikliği senaryolarını ve habitat bozulması tahminlerini (ormansızlaşma benzer biçimde) simüle ettiler.

yaşam desteği

Sanal dünyalar, araştırmacıların türlerin hareket edip yeni çevre koşullarına ve gıda ağlarındaki bireysel yok oluşların sonuçlarına adapte olmalarını izlemelerine olanak sağlamış oldu.

İklim değişikliğinin, yok olma olaylarının en büyük oranından görevli olacağını buldular.

AFP’ye konuşan Bradshaw, “87 yıl sonrasında pencerenizden dışarı bakarsanız, her zamanki iklim senaryosuna bakılırsa bugün gördüğünüzden averaj olarak ortalama yüzde 30 daha azca hayvan türü görmüş olacaksınız” dedi.

Emek verme, en büyük tehdidin en büyük biyoçeşitliliğe haiz yerlerde bulunduğunu buldu – en eşi olmayan türleri içeren 36 yüksek derecede savunmasız alan.

Bradshaw, “Bunun sebebi, tür açısından varlıklı gıda ağlarının erozyonunun biyolojik toplulukları gelecekteki şoklara karşı daha duyarlı hale getirmesidir” dedi ve bunun “zenginliklerini en süratli kaybeden zenginlerin durumu” bulunduğunu da sözlerine ekledi.

Araştırma, Montreal’deki bir BM zirvesinin zamanı bir “tabiat ile sulh anlaşması” imzalamaya ve yaygın yıkımı sona erdirmeye çalmış olduğu sırada geliyor.

Küresel ısınmayı dizginlemeye yönelik küresel çabalar, bir çok vakit doğaya meydana getirilen tahribatla savaşım çabalarını gölgede bıraktı, sadece uzmanlar, iki krizin ayrılmaz bir halde bağlantılı olduğu mevzusunda giderek daha çok uyarıda bulunuyor.

Bradshaw, “Birçok yönden, iklim değişikliğinden meydana gelen biyolojik çeşitlilik kaybı, iklim değişikliğinin insan toplumlarına yapacağından fazlaca daha ciddi şu sebeple biyoçeşitlilik, Dünya’nın yaşamımızı mümkün kılan yaşam destek sisteminin dokusudur” dedi.

“Büyük ve süratli emisyon azaltma politikalarının zorunluluğu, bunu bilerek fazlaca daha acil hale geliyor.”