Afganistan İnternet Yasağı 'Bize ulaşan tek ışığı söndürme' | Dünya Haberleri

Saat 2.48 ve ben uyanık, kırılgan bir SIM kart aracılığıyla internete bağlı.

WiFi'miz bu akşamın başlarında kesildi, bu da Taliban liderliğinin geçen hafta boyunca getirdiği artan kısıtlama dalgasının bir parçası.

Uyuyamıyorum. Korkarım sabah geldiğinde, bu son bağlantı dizisi bile gidecek.

Öğrencilerime ne olacak? Onlara nasıl ulaşacağım, onlarla konuşacağım, onlara öğreteceğim?

Bu teknik bir bozulmadan daha fazlası – birlikte inşa ettiğimiz yaşam çizgisinde bir kopma. Bu zor anda, güçlü kalmak, umutlu kalmak için birbirimize her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var.

Taliban İnternet erişiminde baskı “ahlaksızlığı önlemek” karşısında yayılıyor Afganistanülkenin lideri teknolojiye tam bir yasak getirdikten sonra erişimi kaybeden daha fazla alanla.

2022'de Afganistan'daki öğrencilere çevrimiçi İngilizce ve bilim konularını öğretmeye başladım. Bir zamanlar özgür ve aktif olan bir kadın olarak, evimle sınırlı olmak acı vericiydi. Ama pes etmeyi reddettim. Eski kapılar kapanmış olsaydı, kendim ve diğer Afgan kadınları için açılacak yenilerini bulurdum.

Yakında öğrencilerimle derinden bağlıydım. Onlarla her gün konuşmak hayatımın hayati bir parçası oldu.

Öğretimin yanı sıra konuşmalarımızı değer verdim, bakış açıları paylaştım, fikir alışverişinde bulundum ve bir topluluk oluşturdum.

Kocam bile içimdeki değişikliği fark etti. Bir gün, derslerden bir mola sırasında kendimi alçak hissediyordum. “Öğrencilerin nerede?” Diye sordu. Ona tatilde olduklarını söyledim.

Dedi ki: “Çünkü onlara öğretirken mutlusın ve gözlerin parlıyor.” Bunu söyleyene kadar bana ne kadar sevinç getirdiğini fark etmemiştim.

Bugün, öğrencilerimle internet kapatma olasılığı hakkında konuşurken, biri bana şunları söyledi: “Öğretmen, sınıfınızın hayatım üzerinde gerçek bir olumlu etkisi oldu. Sadece sizden İngilizce öğrenmekle kalıyorum, aynı zamanda nasıl yaşayacağımı öğreniyorum.”

“Bazen, yorgun veya hasta olsam bile, sınıfınıza katılıyorum. Ruh halimi değiştirir ve zihinsel sağlığıma yardımcı olur.”

Sonra kalbimi kıran bir şey söyledi: “Eğer bir gün internet kesilirse, zihinsel sağlığım üzerinde zararlı bir etkiye sahip olacak. Öğrenme şansını ve arkadaşlarımın. Bu depresyona neden olur.”

Kadınlar şahsen çalışma hakkı reddedildiğinde, çevrimiçi eğitim sadece bir araçtan daha fazlası haline gelir, aynı zamanda bir yaşam çizgisi haline gelir.

Birçok Afgan kız ve kadın için internet, öğrenebileceğimiz, bağlanabileceğimiz ve görebileceğimiz tek alan kaldı.

Bu alınırsa, sadece eğitim kaybı değil, kimlik, topluluk ve umut kaybıdır. Zaten tecrit, korku ve sessizlik ağırlığını taşıyoruz.

İnternetin kesilmesi, hala bize ulaşan tek ışığı söndürmek anlamına gelir.

Başka bir öğrenci, internet erişimini kaybederse bir akıl sağlığı kriziyle karşılaşacağını söyledi.

“İnternet kesilirse,” dedi. “Nasıl çalışacağımı veya çalışacağımı bilmiyorum. Derin bir depresyona gireceğim.”

Diğer öğrenci şunları ekledi: “Dışarı çıkma ve şahsen çalışma hakkımız yok. Çevrimiçi çalışma hakkı da götürülürse, bu günleri görmek hayatta olmamamız daha iyi.”

Sky News'ten daha fazlasını okuyun:
Taliban tarafından gözaltına alınan İngiliz çifti İngiltere'ye geliyor

Kendim için, öğrencilerim için ve pes etmeyi reddeden binlerce Afgan kadın ve kız için endişeleniyorum. Etraflarındaki dünya onları susturmaya çalışsa bile, öğrenmeye devam etmenin, rüya görmeye devam etmenin bir yolunu bulanlar.

Elektrik olmadığında, bir mum yakmak bir hayatta kalma eylemidir. Eğitim o mum, titreyen ama hayati.

Bir zamanlar sahip olduğumuz sınıfların yerini almayabilir, ancak zihnimizi canlı tuttu, seslerimiz bağlı ve hayallerimiz nefes alıyor.

İnternet bağlantısı, Afganistan'daki kadın eğitimi için son umut penceresidir. O pencere açık kalsın. Bu ışık asla bizden alınamaz.