'Birdenbire büyük bir patlama oldu': Rusya'nın cephe hattındaki şehirde hava saldırıları, elektrik kesintileri ve hayal kırıklığı | Dünya Haberleri

Belgorod'un merkez meydanının ortasında duruyorum ve çevrede üç beyaz bodur yapı görebiliyorum.

Tiyatronun ve bölgesel parlamento binasının yanında yersiz görünüyorlar.

Her birinin yan tarafında kırmızı renkte “ukrytiye” yazısı basılmıştır. “Kapak” anlamına gelir.

Ukrayna savaşıyla ilgili en son güncellemeleri takip edin

Bunlar bomba sığınakları ve şehrin her yerinde yüzlercesi var. Sözüm ona geçicidirler, ancak kurulduktan iki yıl sonra giderek daha kalıcı hale geliyorlar.

Kremlin işgaline başladığında Ukrayna dört yıl önce, kendi topraklarındaki bomba sığınakları kesinlikle savaş planlarının bir parçası değildi.

Belgorod'un otobüs duraklarındaki barikatlar da öyleydi. Okulların ve alışveriş merkezlerinin üzerine de anti-drone ağları asılmadı. Ne de artık sık sık yaşanan kesintiler ve elektrik kesintileri.

Ama savaşı ihraç ederek, Rusya onu eve de getirdi ve Belgorod, Ukrayna'nın misillemesinde ön saflarda yer aldı.

Sınırdan 25 mil (40 km) uzakta, savaşa en yakın Rus şehri.

80 yaşındaki Lyudmila ile, dronların saldırısına uğradıktan birkaç saat sonra, şehrin eteklerindeki apartmanının önünde buluşuyoruz.

Biri, kendisi ve kocası Vladimir evdeyken yatak odasına çarptı.

Hâlâ şokta olan kadın, “Pencereden içeri uçtu, yere çarptı, patladı ve diğer odaya uçtu” dedi.

Kömürleşmiş tuğlalara bakarken bir hava saldırısı sireni çalıyor.

“Yine,” diye içini çekiyor Lydumila, sığınmamız için bize içeriyi göstermeden önce.

Siren durduğunda dairesine doğru ilerliyoruz ve kapı açılır açılmaz yanık kokusuyla karşılaşıyorum.

Duvarlarda çatlaklar ve yerde yanık izleri var. İçerideki mobilyalar kurtarılacak hiçbir şey kalmadığı için acil durum ekipleri tarafından kaldırıldı.

Eğer aynı odada olsalardı patlama neredeyse kesinlikle çifti öldürecekti.

“O kadar yorulduk ki hayal bile edemezsiniz” diyor.

“Tanrım, biz bunu hak edecek ne yaptık? Ukrayna'da yaşadık, arkadaştık. Şuna da bakın, şimdi birbirimizle kavga ediyoruz.”

Rusya'da insanların savaşı bu kadar açık bir şekilde tartıştıklarını duymak nadirdir. ona yönelik herhangi bir eleştiri sizi parmaklıklar ardına düşürebilir.

Ancak Belgorod diğer Rus şehirleri gibi değil. Savaş ülkenin diğer bölgelerinde uzak ve ilgisiz hissedilebilir ama burada öyle değil.

İlk elden öğrendiğimiz kadarıyla sürekli bir saldırı tehdidi var.

'Şanslı kaçış'

Ukrayna sınırından beş mil (8 km) uzaktaki Şebekino kasabasına doğru giderken aniden büyük bir patlama sesi duyuldu.

“Durmak!” Ekipten biri bağırıyor. “Çabuk, dışarı çık!” Aracımıza drone çarptı.

Dışarı atlıyoruz ve terk edilmiş bir fabrikanın duvarının arkasına saklanmak için buzun üzerinden koşuyoruz.

Drone'un nereden geldiğini bilmiyoruz. Radar tarayıcımız herhangi bir tehdit göstermedi.

Bunun potansiyel bir hedefi bekleyen “uyuyan” bir drone olduğuna inanıyoruz.

Makineyi yerleşik bir kamera aracılığıyla uzaktan çalıştıran pilot, bazı nedenlerden dolayı arabamızı seçti.

Patlayıcı yüklü kamikaze drone'lar, çarpışma anında infilak edecek şekilde tasarlandı.

Bu olmadı. Bunun yerine, ordu onu almaya gelene kadar yolda yanıyordu.

Bu çok şanslı bir kaçıştı ve bölgedeki insanlar için günlük tehlikelerin dehşet verici derecede yakın bir örneğiydi.

'Acımızda yalnızız'

Moskova gibi Kiev de sivilleri hedef aldığını reddediyor.

Ancak Ukrayna'da olduğu gibi Rusya'da da savaşta çok daha küçük ölçekte de olsa siviller öldürüldü.

Yerel yetkililere göre, çatışmaların başlamasından bu yana Belgorod bölgesinde en az 440 kişi öldü; buna karşılık BM, Ukrayna'da öldürülenlerin sayısının 15.000'den fazla olduğunu belirtiyor.

Liza'nın annesi Viktoriya, iki yıl önce Belgorod'un bombalanması sırasında öldü.

Şarapnel isabeti sonucu sol bacağı kesilen Liza ile alışverişe çıkmıştı. O sırada sekiz aylıktı.

Liza'nın yanında birkaç ay hastanede kalan ve onu evlat edinen amcası Dmitri, “Bunlar çok zor günlerdi” diyor.

“O ve ben acımızda yalnız kaldık.”

Dmitri Belgorod'da doğdu ve annesi ve büyükannesi dahil tüm ailesi burada yaşıyor. Bu yüzden kaldı. Ancak bu, hayatın esasen beklemede olduğu anlamına geliyor; büyük ölçüde kapalı mekanlarda ve örtü altında geçiyor.

“Keşke barış olsaydı, çocuklar da hayatlarını dolu dolu yaşayabilseydi” diyor bana.

“Çocuklarımız Vampir saldırılarının ne olduğunu, dronların ne olduğunu, FPV'nin ne olduğunu biliyor [first-person-view] öyle. Bu yaştaki bir çocuğun bunu bilmesine gerek yok.

“Bir çocukluk olmalı, bu durum değil.”

Belgorod, resmi düzeyde bir cephe şehri olma rolünü benimsemiştir.

Yerel bir müze, Belgorod'un hava savunmasını onurlandıran “Zafer Melekleri” adlı özel bir sergi düzenledi.

Ziyaretçilere düşürülen Ukrayna füzelerinin ve insansız hava araçlarının kalıntıları gösteriliyor.

Belgorod'un neden saldırıya uğradığından bahsedilmiyor. Savaşı kimin başlattığı hakkında bir bilgi yok. Tek mesaj Rusya'nın kurban olduğudur.

Bomba barınaklarında da durum aynı. Yeni bir hatıra anahtarlık serisine ilham verdiler. Bir tehlike işareti meydan okuma sembolüne dönüştü.

'Zafere kadar birlikteyiz'

Burada anlatılanlara inanan çok kişi var. Yerel Komünist Parti ofislerinde bir grup yaşlı kadın, cephedeki Rus askerlerine gönderilecek kamuflaj ağlarını örüyor.

“[The troops] bizim korumamızdır, biz onların korumasıyız. Birlikte güçlüyüz, zafere kadar birlikteyiz” diyor Olga bana, dev portresi duvarda asılı olan Joseph Stalin'in dikkatli bakışları altında.

Kadınlar, savaşın başladığı günden bu yana her gün ağ ördüklerini ve savaş bitene kadar devam edeceklerinin sözünü veriyor.

Raisa, arkasında Sovyetler Birliği'nin bir başka ikonu Vladimir Lenin'in görüntüsü belirirken, “Yapacak çok işimiz var” diyor.

“Bu kadar güçlü olduğumuz ve hiçbir şeyden yorulmadığımız için mutluyuz. Biz sadece barış ve gerçek bir hayat istiyoruz.”

Bazıları Rusya'nın yoluna inanıyor olsa da burada da hayal kırıklığının olduğu açık.

Ve öyle görünüyor ki, hayat giderek zorlaşıyor.

73 yaşındaki Galina, Ukrayna'nın yerel elektrik şebekesine yaptığı grevin ardından son beş gündür mum ışığında yaşıyor.

Ama kimi eleştiriyor? Yerel yetkililer, sorunu çözeceklerini söyledikleri halde çözmedikleri için.

“Askeri durumu anlıyoruz, anlıyoruz ama yalanları anlayamazsınız” diyor.

Devamını oku:
Savaş Zelenskyy ve Putin'i nasıl etkiledi?
Ukrayna savaşı 'temelden değişti'

Ukrayna'da binlerce kişi, Rusya'nın uyguladığı önlemler nedeniyle kış aylarında birkaç haftadır ısınma ve elektrik olmadan yaşıyor. Enerji altyapısının hedeflenmesi.

Ama şimdi dışarıdaki sıcaklık -20C'ye ulaştığında buradaki insanlar da aynı durumu yaşıyor.

Tatyana, karanlığın içinden bize dairesine girerken şapkasını ve paltosunu giyiyor. Elektrik kesintilerinin devam etmesinden korkuyor.

“Çok uzun zamandır devam ediyor ve sanki yaralarımızı yalıyormuşuz gibi çabuk iyileşemiyoruz” diyor.

Ve hepsi bu; bunun ne zaman biteceğini kimse bilmiyor.

Tüm diplomasi için, hâlâ bir gelişme yok. Barış görüşmeleri tuğla duvara çarpmaya devam ediyor.

Moskova herhangi bir barış anlaşmasından olumlu sonuç alsa bile buradaki pek çok kişi buna değip değmediğini merak edebilir.

Savaşın Rusya açısından maliyeti tüm çıplaklığıyla ortaya çıktı; kayıplar, yaptırımlar ve tecrit. Ama faydaları? Dört yıl sonra hala belirsizler.