Daha iyi koltuklar için durum daha çok beyaz perde biletine mal oluyor

AMC’nin yeni planı… iyi mi?

Diyelim ki kendimi görmek isterim Magic Mike’ın Son Dansı Cuma günü Manhattan’daki AMC 34th Street Theatre’da. Olabilir! Ve eğer öyleyse, iki seçeneğim var: 26,88 dolara düzgüsel bir bilet alabilirim. Yada salonun ortasında bir koltuk seçip 1 dolar daha ödeyebilirim.

Bu bir Knicks oyunu yada bir Broadway şovu olsaydı, büyük bir antak kalma olmazdı: Tüketiciler, arzu ve öğrenci bakılırsa koltuk için azca ya da oldukca ödeme fikrine oldukca aşina: Taylor Swift için ön sıra biletlerin maliyeti binlerce euro dolar; Las Vegas’ta yabancıları görmek için burun kanaması daha uygun.

Sadece hasta film sektörü için bu yeni bir düşünce. Dünyanın en büyük beyaz perde salonu zinciri olan AMC Theatres, “Sightline” planını bu haftanın başlarında duyurdu: Bir çok bilet düzgüsel fiyattan satılacak, sadece salonun ortasındaki sınırı olan sayıda koltuk bilet başına 1 yada 2 $ daha pahalıya mal olacak. Plan, bu hafta sonu New York, Chicago ve Kansas City’deki bazı lokasyonlarında açıklanacak.

Hem de birçok insanı yanlış şekilde ovalar. Muhtemelen bundan dolayı, şirketi programı 6 Şubat’ta açıklayan AMC CEO’su Adam Aron, iki gün sonrasında Twitter’da programı savundu ve hareketi “enflasyonist dönemler” olarak nitelendirdi.

Aron, AMC’nin bunu yapacağını da kaydetti. en az arzu edilen biletleri indirimli olarak satmak (birazdan bununla ilgili daha çok data) ve – şirketinin, yıl sonuna kadar tüm AMC sinemalarında gösterime girecek olan hareketi kaçınılmaz olarak tasvir eden önceki basın açıklamasının aksine – bunu tek bir adım olarak çerçeveledi. “Test”, şirketi “dikkatlice” izleyecektir.”

Bu, son birkaç yılını Musk’ın seviyesinde zırvalayarak geçirmiş bir CEO’ya bakılırsa alışılmadık bir savunuculuktur (Aron ve onun kısa süre ilkin mem hisselerinin liderine dönüşmesiyle ilgili arka plan için bu muhteşem Businessweek profiline göz atın). Ve size, her insana uyan tek gövde biletleme fikrinin Amerikan sinemalarında ne kadar kökleşmiş bulunduğunu gösterir. Açıklanan herhangi bir fiyat artışına birlikte rol alan sorunların yanı sıra, bilhassa Amerikalıların enerjiden yumurtaya kadar her şeyde fiyat artışları görmüş olduğu bir zamanda.

Bir ihtimal koltuk başına ödemeli beyaz perde biletleri burada olmayacak, fakat muhtemelen olmalılar. Mantıklı geliyorlar ve tiyatro sektörünün derin, sistemik sorunları var – bazıları kendi yanlış adımlarından, geri kalanı ise eğlenceyi tüketme biçimimizdeki büyük değişikliklerden kaynaklanıyor. Hala kanepenizde yada telefonunuz yerine başka insanlarla bir odada film izlemekten hoşlanıyorsanız, bazı değişimler yapmanız gerekir.

Wedbush Securities analisti Michael Pachter, “Bunu seneler ilkin yapmaları gerekirdi” diyor. “Hemen hemen kimsenin yapmadığına şaşırdım.”

Aron benzer biçimde Pachter da nerede ise her mekanın değişken fiyatlarının yanı sıra hepimizin sezgisel olarak anladığı öteki birçok işlem olduğuna dikkat çekiyor: Uçaktayken, yanınızda oturan kişinin ödeyebileceği oldukca şey bulunduğunu oldukca iyi biliyorsunuz ki. biletini ne vakit aldıklarına bağlı olarak azca ya da oldukca.

Filmleri ne vakit ve nerede izlediğimize bağlı olarak filmler için değişik meblağlar ödemeye de alışkınız: Bir film çıktığında ABD’deki bilet başına averaj 11 doları ödeyebilir yada aylarca ve daha azca ödeyerek eve ödünç alabilirsiniz. Yada daha uzun süre bekleyin ve Netflix, Disney+ yada HBO Max aboneliğinizin bir parçası olarak görünürse hiçbir şey ödemeyin (aslına bakarsak hiçbir şey değil, fakat o şekilde hissettirecek).

Film sektörü ek olarak, tiyatro gösterilerinin türüne bakılırsa değişken fiyatlar belirlemek için tertipli girişimlerde bulunmuş oldu. 1990’ların sonlarında, Universal Studios’un o zamanki sahibi Edgar Bronfman Jr., yapımı daha pahalı olan filmlerin daha pahalı biletleri olması icap ettiğini öne sürdü ve kati bir halde reddedildi. Sadece AMC, 2019’da bu fikirle fazla uğraşmadan oynadı ve bu mevzuda oldukca azca üzüldü; geçen yıl zamanında Yarasaadam çıkış yapmış oldu, AMC (öteki sergileyicilerin yapmış olduğu benzer biçimde) o filmin fiyatlarını artırdı ve bununla övündü; Öteki gişe rekorları kıran filmlerde de aynısını yapmayı umuyor.

Ve Aron’un söylediği benzer biçimde, değişken fiyatlar bununla birlikte izleyicilerin bir filmi seyretmek için daha azca ödeme yapması anlamına gelebilir, sadece stüdyolar çoğu zaman beyaz perde salonlarının tutarları belirli bir seviyenin üstüne indirmesine izin vermez. Kuramsal olarak, AMC’nin yeni oturma haritası, görebileceğim anlamına geliyordu. Büyülü Mike AMC, “kıymetli biletlerin” fiyatını – bu durumda gıcırdayan ön sıradakiler – 2 $ düşürürken indirimli. Sadece bu indirimi almak için AMC’nin fanatik kulübüne katılmam gerekecekti ve Fandango biletleme uygulamasındaki hiçbir şey bana bu seçeneğin var bulunduğunu söylemedi. Açık olalım: Bu, bilet başına daha çok para kazanma girişimidir, daha azca değil.

Hem de derinden sorunlu bir şirket için daha çok gelir elde etme girişimidir. Pandemiden ilkin bile, beyazperdeye gitmek birkaç nedenden dolayı insanların her yıl giderek daha azca yapmış olduğu bir şey haline gelmişti: bu deneyimi sevmiyorlar yada bunun yerine eskiden izledikleri filmler gösteriliyor. Yada yalnız TikTok ve YouTube’da gezinmeyi severler.

2002’de Amerikalılar yılda averaj 5,2 kez beyazperdeye gittiler; Motion Picture Association’a bakılırsa 2019’da bu sayı yılda 3,5 kata düştü. Trend, pandemiden sonrasında düzeliyor benzer biçimde görünmüyor: geçen yıl, sektör gişe kazancını kutladığında Top Gun: Maverickmedya yatırımcılarının tahminlerine bakılırsa, şahıs başına düşen averaj hala 1,9 benzer biçimde cansız bir seviyedeydi. Matthew Topu.

Bu bir kısır döngüye neden olur: Sinemalardaki daha ufak izleyiciler, daha çok stüdyoyu daha çok filmin yayınlanması için zorladı – bu günlerde bir beyaz perdede duygusal güldürü bulma mevzusunda iyi şanslar – bu, seyircilerin beyazperdeye gitmeleri için değil koçluk yaptıkları anlamına gelir. filmleri akışa daha çok zorluyor. Tüm bunlar boş tiyatrolara neden olur.

Bundan dolayı, AMC’den sık sık batkı talibi olarak bahsedilir. Ve niçin ABD’deki en büyük ikinci beyaz perde zinciri olan Regal’in sahipleri geçen ay batkı başvurusunda bulunmuş oldu ve 39 mekanı kapatacak? Sektör, insanları sinemalara geri döndürmek için hâlâ yeni fikirler bulmaya çalışıyor: Analist Rich Greenfield’in belirttiği benzer biçimde, bu ay Paramount ve beyaz perde zincirleri daha yaşlı seyircileri çekmede başarıya ulaşmış görünüyor. Brady için 80, daha düşük fiyatlar talep ederek… Tom Brady’yi seven yaşlı insanoğlu hakkında bir film. Sadece herhangi bir akıllı sanayi gözlemcisi size oldukca fazla film ekranı bulunduğunu ve gelecekte daha fazlasının kaybolacağını söyleyecektir.

Ayrıca sinemalar, daha ufak personel ve çevrimiçi biletleme yöntemiyle maliyetleri iyi mi azaltacağını ve tutarları çoğaltmak benzer biçimde daha azca belirgin yollarla tutarları iyi mi artıracağını buluyor. B. daha pahalı yiyecekler satarak. (Hakkaten muhteşem bir butik sinemalar zinciri olan Alamo Drafthouse, birkaç yıl ilkin bile Bölüm 11’i göndermesini engellemedi).

Bir noktada, bilet fiyatlarını o şekilde ya da bu şekilde yükseltmek isteyecekler: “Tavizleri artırmakla mükemmel bir iş çıkardılar,” diyor Pachter. “Sonrasında daha fazlasını isteyeceğiz.”

Muhtemelen duymak istediğin bu değil. Fakat gene de beyazperdeye gitmeyi seviyorsan buna alışmalısın.