İngiltere'nin en büyük kimya fabrikası için Noel sevinci, ancak iki belirgin sorun var | Para Haberleri

Ülkeye enerji sağlanmasını sağlayan elektrik direkleri ağı ve elektrik altyapısı olan Ulusal Şebeke'yi mutlaka duymuşsunuzdur. Milyonlarca kazanımıza metan gönderen benzer bir ulusal gaz boru hattı ağının bulunduğunu muhtemelen biliyorsunuzdur.

Ancak altyapı uzmanları arasında bile çok daha az insan Birleşik Krallık Etilen Boru Hattı Sistemine az da olsa aşinadır. Ancak bu boru hattı ağı, ne kadar karanlık olursa olsun, Britanya'nın endüstriyel altyapısının kritik parçalarından biridir. Ayrıca bu aynı zamanda hükümetin İskoçya'daki Grangemouth'taki kimya tesisini kurtarmak için neden 120 milyon £'dan fazla harcayacağını açıkladığını açıklamaya yardımcı olacak yararlı bir ipucu.

Etilen, her türlü günlük ürünün üretimi için gerekli olan öncü kimyasallardan biridir. Tereftalik asitle reaksiyona sokarsanız polyester elde edersiniz. Klorla birleştirirseniz PVC elde edersiniz. Etileni polimerleştirdiğinizde dünyadaki en önemli plastik olan polietilen elde edersiniz.

Grangemouth neden önemli?

Kısaca etilen çok önemli bir konu. Bu nedenle, yıllar önce Britanya'nın çeşitli kimya tesislerinin güvenilir bir malzeme tedarikine sahip olmasını sağlamak için bir boru hattı inşa edildi. Borular Britanya'nın kimyasal altyapısındaki kilit düğümleri birbirine bağlıyordu: Cheshire'ın kuzeyinde tuzdan kimyasallar elde eden tesisler, Teesside'daki geniş Wilton petrokimya tesisi ve İskoçya'da ağdaki en önemli nokta olan Grangemouth.

Rafineri, Kuzey Denizi'nden petrol ve gazı emecek ve etan'a dönüştürecek, daha sonra onu olağanüstü yüksek sıcaklıklara kadar ısıtmayı içeren enerjiye aç bir süreç olan “çatlayacak”. Bu etilenin bir kısmı sahada kullanılacak, ancak büyük miktarlar da boru hattına gönderilecek. Artık INEOS'a ait olan eski ICI klor-alkali tesisinin PVC yapmak için kullanacağı Runcorn'a pompalanacaktı. Polietilen ve polyestere dönüştürüleceği Wilton'a gönderilecekti.

Ed Conway'den daha fazlasını okuyun:
Trump'ın ticaret savaşının gerçeği
Trump'ın Venezuela istismarlarının nedeni

Bu ağ hakkında anlaşılması gereken ilk önemli şey budur; birçoğu tamamen farklı şirketler tarafından yönetilen bir dizi tesisin işletilmesi için gereklidir.

Dikkat edilmesi gereken ikinci önemli nokta, Wilton'daki (şu anda Suudi şirketi Sabic'e ait olan) krakerin ve Fife'daki Mossmorran'daki ExxonMobil fabrikasının kapatılmasından sonra Grangemouth'un ayakta kalan son tesis olmasıdır. Rafineri artık Kuzey Denizi petrol ve gazını kullanmıyor, bunun yerine ABD'den etan gönderiyor, ancak hâlâ kendi etilenini üretiyor.

INEOS, etilen krakerini kapatma planları konusunda danışmaya başladığında, Westminster'ın güneyindeki yetkililer paniğe kapıldı. Sorun sadece Grangemouth'ta kaybedilen 500 kadar iş değildi. Sektörü besleyecek olan domino etkisiydi. Aniden boru hattının diğer uçlarındaki tüm tesisler de etkilenecek. Uygulamada, kapatma binden fazla, belki de daha fazla iş kaybıyla sonuçlanmış olabilir.

Şimdi neler oluyor?

Bunların hepsi bugünkü haberleri açıklamaya yardımcı oluyor: İşletme ve Ticaret Bakanlığı siteye 120 milyon £'dan fazla vergi mükellefi parası yatırıyor. Kurtarma paketi (bunu herhangi bir şey olarak görmek zor ama) ilk değil. Hükümet aynı zamanda vergi mükelleflerinin parasını bu yılın başlarında yarı kamulaştırdığı British Steel'e aktardı; Talbot Limanı'ndaki Tata Steel'e ekstra nakit ve benzeri görülmemiş bir siber saldırıyla karşı karşıya kaldıktan sonra Jaguar Land Rover'a yardım etmek için kredi garantilerinden bahsetmeye bile gerek yok.

Ancak bu paket şüphesiz bugün Grangemouth'ta Noel neşesi sağlayacak olsa da, hükümet iki farklı sorunla karşı karşıya kaldı.

Stratejik olmaktan ziyade reaktif

Birincisi, (kendileri de bugün Grangemouth'u ziyaret etmeyi planlayan) Şansölye ve Ticaret Bakanı'nın bu son hamleyi endüstriyel stratejilerinin tutarlı bir parçası olarak sunmaya istekli olmalarına rağmen, bunu başka bir şey olarak görmemek zor. Stratejik görünmek şöyle dursun, tepkisel görünüyorlar. Tutarlı bir endüstriyel stratejiye sahip oldukları ölçüde, çoğunlukla belirli bir tesis kapanmaya yaklaştığında kamu parasının dağıtılmasını içeriyor gibi görünüyor. Zaten öyle olmasalardı, Britanya'nın sanayicileri bugün kendi kendilerine şunu merak edecekler: Gelecekte bu paranın bir kısmını kendimize almak için ne gerekirdi?

Kriz devam ediyor

İkinci sorun ise Grangemouth kurtarma paketinin İngiltere'nin kimya sektörüne yayılan krizi sona erdirme ihtimalinin çok düşük olmasıdır. Bazıları öne çıkan, diğerleri daha az öne çıkan bir dizi tesis son birkaç yılda kapandı. Bir zamanlar ekonominin en önemli sektörlerinden biri olan kimya sektörünün ekonomik üretimi yalnızca son üç yılda %20'den fazla düştü.

Bu sadece İngiltere'ye özgü bir hikaye değil. Avrupa'nın büyük bir kısmında benzer şeyler yaşanıyor. Ancak pek çok kimya şirketi için, Birleşik Krallık'ta yatırım yapmak ve inşaat yapmak artık bir anlam ifade etmiyor; bu, kısmen düzenlemelerin, kısmen de yüksek enerji maliyetlerinin bir ürünü. Kısacası bu hikaye henüz bitmedi. Gelecek daha fazla bükülme ve dönüş olacak.