Yazlık pasta için emekliye tekme ve yumruk atan soyguncu cinayetten hapse atıldı | İngiltere Haberleri

Bir kutu mısır gevreği ve köy böreğiyle yola çıkmadan önce bir emekliye tekme ve yumruk atan soyguncu, en az 23 yıl olmak üzere ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı.

87 yaşındaki John Mackey, 6 Mayıs öğleden sonra Londra'nın kuzeyindeki Manor House'taki bir Co-op mağazasını ziyaret ettikten sonra Peter Augustine tarafından hedef alındı.

Kasım ayının başlarında, Old Bailey jürisi 59 yaşındaki Augustine'i soygun ve cinayetten suçlu buldu.

Ayrıca sulh ceza mahkemesinde görülen hırsızlık suçundan da hapis cezasına çarptırıldı.

Augustine, sırt ağrısı yaşadığını iddia ederek Cuma günü Old Bailey'deki cezasına katılmadı.

Kararını mahkemeden canlı yayınlanan şekilde açıklayan Yargıç Sarah Whitehouse KC şunları söyledi: “Katılmamasının gönüllü olduğunu ve yokluğunda onu cezalandırmanın uygun olduğunu bulmakta hiç tereddüt etmiyorum.”

Yargıç Whitehouse, Augustine'in “nazik, masum” Bay Mackey'e “bir kutu mısır gevreği, bir litre süt ve bir sosisli sandviç için” saldırdığını belirterek, “Bu sanık gerçekten açlıktan ölüyor olsaydı ve Bay Mackey'den yardım isteseydi, bu nazik, cömert beyefendinin ona yardım edeceğinden hiç şüphem yok” dedi.

Şöyle dedi: “Sanığın onu özellikle zayıf olduğu için hedef aldığına hiç şüphem yok; bu korkakça bir davranıştı, sanık pişmanlık göstermedi.”

Augustine 203 gün tutuklu kaldı ve dolayısıyla cezasının bitimine 22 yıl 162 gün kaldı.

Sky News'den daha fazlasını okuyun:
Yolcu gemisinden düşen İngiliz yolcu kayıp
Reeves'e gelir vergisinin dondurulması için 'dava açmaya' çağrıda bulunuldu

Hırsızlıktan dört hafta, soygundan sekiz yıl hapis cezasına çarptırıldı. Her üç ceza da aynı anda çekilecek.

Bay Mackey'nin yeğeni Patricia Schan, “mükemmel amcasını” “komik, çekici, gizemli ve kesinlikle yaramaz” olarak tanımladı ve Augustine'in duruşma sırasındaki davranışını eleştirdi.

Bay Mackey, akşam saat 5'ten kısa bir süre sonra, üzerinde fötr şapka, gri Mackintosh palto ve elinde bir baston ve siyah bir çantayla evinden ayrılmıştı.

Saat 17.12'de Kooperatif'e gitti ve çantasına koyduğu mısır gevreği, kendi markasına ait yazlık pasta ve Mirror gazetesini satın aldı.

On sekiz dakika sonra Augustine emekliyi takip etmeye başladı.

Duruşmaya göre Bay Mackey saat 17.36'da Manor Kebab'a gitti ve sanık dışarıda dolaşırken sosis ve cips satın aldı.

Jüri üyeleri, kurbanın en son saat 17.50'de kamera karşısında görüldüğünü ve Augustine'in üç dakika sonra kurbanın çantasına benzeyen bir şeyle CCTV'de yeniden göründüğünü duydu.

Yoldan geçenler, Augustine'in Bay Mackey'e saldırdığını ve yerde yatarken ceketini aradığını gördüklerini bildirdi.

Mahkemeye, halktan bir başka kişinin “çantayı bana ver” sesini duyup Bay Mackey'nin kaldırımda hareketsiz yattığını görmesi üzerine polise haber verdiği söylendi.

Kafası kanayan Bay Mackey'nin bilinci yerine geldi ancak polislere ne olduğunu anlatamadı.

Beyin kanaması ve kırık kaburgalar nedeniyle hastanede tedavi altına alındı, ancak aldığı yaralar nedeniyle iki gün sonra hayatını kaybetti.

Savcı Jane Bickerstaff KC, polisin olayları bir araya getirmek için CCTV görüntülerini kullandığını ancak saldırının kameralara yakalanmadığını söyledi.

Daha sonra sanığın odasında yapılan aramada, emeklinin yiyeceklerinden ve yazlık pastanın ambalajından, sosis ve patates kızartmasından geriye kalanlar ortaya çıkarıldı.

Metropolitan Polisi daha önce yaptığı açıklamada, Augustine'in saldırıdan iki gün sonra tutuklandığını ancak gözaltındayken yaptığı bir dizi tehditten, şiddet içeren hareketlerden ve bir polis memuruna sıcak kahve fırlatmaktan pişmanlık duymadığını söyledi.

Bayan Bickerstaff jüri üyelerine Bay Mackey'nin 1.70 boyunda olduğunu ve ağırlığının 9 taştan hafif olduğunu söyledi.

Daha önce şöyle demişti: “Yaşı ve sakatlığı nedeniyle saldırıya karşı büyük ölçüde direnç gösteremezdi.”

Savcı, Augustine'in o sırada “kısıtlı koşullar” altında yaşadığını ve fiilen evsiz olduğunu söyledi.

Bayan Schan şunları söyledi: “Sanığın davranışı, duruşma boyunca aileye karşı tam bir küçümseme, saygısızlık ve umursamazlık gösterdi ve zaten son derece travmatik olan bu deneyimin daha da fazla sıkıntı yaratmasına neden oldu.

“Duruşmaya katılmayı bile reddetmesi acı ve belirsizliğe neden oldu çünkü her gün neyle karşılaşacağımızı bilmiyorduk.

“Sadece birkaç metre ötedeki tanık kürsüsünden sürekli dönüp bize bakıyor ve bize bağırıyor ve açıkçası bizi korkutuyordu.”