'Ofiste ama iktidarda değil' – Norman Lamont'un ünlü sözü bugün için geçerli mi? | Siyaset Haberleri

Dosttan düşmana dönüşen bir kişinin John Major'a karşı kullandığı ünlü alay hareketi şimdi kıdemli Tory'ler tarafından Sir Keir Starmer'a karşı kullanılıyor.

Gölge şansölye Sir Mel Stride, son ekonomik rakamlara tepki göstererek, “Görevde olan ancak iktidarda olmayan bir başbakan ve şansölye” dedi.

Muhafazakar lider Kemi Badenoch, İşçi Partisi iç savaşına ve komplo iddialarına yanıt olarak, “Başbakan görevde olduğunu ancak iktidarda olmadığını gösterdi.” dedi.

Ancak “görevde ama iktidarda değil” ifadesi yeni değil. İlk kez 1993 yılında eski Tory Şansölyesi Norman Lamont tarafından kullanıldığından beri siyasi folklorun bir parçası olmuştur.

Son politika: Polis ve suç komisyonları kaldırılacak

Ve aniden modaya geri döndü ve bir kez daha üst düzey Muhafazakarlar tarafından kullanıldı. Ve Sör Keir'in muhalifleri bunun bugün de geçerli olduğuna açıkça inanıyor.

Lamont bunu, üç yıldan kısa bir süre önce Tory liderlik kampanyasını yürüttüğü Binbaşı tarafından görevden alındıktan sonra Avam Kamarasında yaptığı gişe rekorları kıran istifa konuşmasında kullandı.

Ekonomiyle ilgili bir tartışma sırasında arka sıralardan Büyük hükümete yönelik şiddetli eleştirisinde, “Görevde olduğumuz ancak iktidarda olmadığımız izlenimini veriyoruz” dedi.

Margaret Thatcher yönetimindeki orta düzey hükümet görevlerinden sonra Lamont, Major'ın liderlik seçim zaferini planladığı için Hazine ile ödüllendirildi, ancak şansölye olarak zorlu bir dönem geçirdi.

1992 yılında Kara Çarşamba günü sterlin AB'nin döviz kuru mekanizmasından çıktığında ve Mart 1993 bütçesinde vergileri artırmak zorunda kaldığında küçük düşmüştü.

16 Eylül 1992'deki ERM fiyaskosunda yenilgiyi kabul ettiğinde, TV görüntüleri onu, daha sonra yüksek mevkilere yükselen, o zamanlar az bilinen iki şahsiyetin yanında gösteriyordu.

Bir yanda Hazine Müsteşarlığı ve daha sonra 10 Numaralı basın sekreteri ve daha sonra kabine sekreteri olan Gus O'Donnell, diğer yanda ise Lamont'un özel danışmanı David Cameron olan toy bir genç vardı.

Dokuz ay sonra, Mayıs 1993'te görevden alındıktan ve Çevre Bakanı rütbesine indirilmesinin reddedilmesinden sonra Lamont'un istifa konuşması sert ve iğneleyiciydi.

Kısaca Ofiste olarak adlandırılan anılarında, aynı sözleri daha önce Michael Heseltine'e 10 numaranın merdivenlerinde özel olarak söylediğini iddia etti.

Ancak o ünlü konuşmasında 1990'ların Büyük hükümetine yönelik eleştirilerinin çoğu, bugün Sir Keir Starmer'ın hükümetine yöneltilen eleştirilere oldukça benziyor.

Ünlü sözüne başlarken, “Kararlarımızı verme şeklimizde bir sorun var” dedi.

“Hükümet anketörleri ve parti yöneticilerini çok fazla dinliyor. Sorun şu ki siyasette pek iyi değiller ve politika kararlarına çok fazla giriyorlar.

“Sonuç olarak çok fazla kısa vadecilik var, olaylara çok fazla tepki veriliyor ve olaylar yeterince şekillendirilmiyor.”

Ardından, “Görevde ama iktidarda değilim” cümlesinin ardından şöyle devam etti: “36 saatlik tanıtım için çok fazla karar alınıyor.

“Siyasette neyin doğru olduğuna karar verilmesi ve sonra sunuma karar verilmesi gerektiğine inanıyorum, tersi değil.

“Bu yaklaşım değişmediği sürece iktidar ayakta kalamayacak ve ayakta kalmayı hak etmeyecektir.”

Kötü karar vermek mi? Kamuoyu yoklamalarına mı takıldınız? Politikada iyi değil misin? Olaylara tepki mi veriyorsunuz? Manşetleri mi takip ediyorsunuz? Sör Keir'i eleştirenler bunların hepsinin iç karartıcı derecede tanıdık geldiğini iddia edeceklerdir.

Aslında Major'ın hükümeti dört yıl daha hayatta kaldı, ancak o 1995'te bir liderlik mücadelesiyle karşı karşıya kaldı ve Muhafazakârlar 1997'de İşçi Partisi'nin ezici çoğunluğuyla mağlup oldu.

Görevden alınan bir şansölye, liderlik mücadelesi, seçim yenilgisi. Elbette tarih tekerrür edemezdi değil mi? Rachel Reeves ve Sör Keir dikkatli olun.