Springsteen: Deliver Me from Nowhere – büyük başarının eşiğindeki genç rock yıldızının ham bir tasviri | Entler ve Sanat Haberleri

Bruce Springsteen, “Bu bir klişe” diyor, “ama o bir rock yıldızı ve bunu taklit edemezsiniz.”

The Boss, yakında çıkacak olan Deliver Me From Nowhere filminde kendisini canlandıracak olan The Bear'ın yıldızı Jeremy Allen White'dan bahsediyor.

Bu, son yıllarda büyük müzisyenler hakkında çekilen biyografik filmlerin ardından geldi. Bohemian Rhapsody Ve Elvis A Complete Unknown ve Back To Black'e kadar uzanan bu film, onun destansı kariyerine kapsamlı bir bakış yerine, konusunun hayatının çok özel bir dönemine odaklanıyor; The River albümünün yayınlanmasının ardından daha da büyük bir başarının eşiğinde olan, ancak 1982'de yayımlanan Nebraska'nın devamı olan Nebraska'yı yazarken içindeki şeytanlarla ve çocukluk travmalarıyla mücadele eden genç Springsteen'in ham bir tasviri.

Filmin vizyona girmesinden önce Spotify'ın Londra merkezinde düzenlenen Soru-Cevap etkinliğinde konuşan Springsteen76 yaşındaki oyuncu, The Bear'ı izlediğini ve “bu tür bir oyuncuya” ihtiyaç duyulduğunu bildiğini, yani hem kendi iç çalkantılarını aktarabilecek, hem de ikna edici bir rock yıldızını canlandırabilecek birine ihtiyaç duyduğunu söyledi.

“Buna ya sahipsin ya da sahip değilsin ve o sadece havalıydı.”

Yönetmenliğini ve ortak yazarlığını Scott Cooper'ın üstlendiği film, Warren Zanes'in aynı adlı kitabından uyarlanıyor ve Springsteen'in hayatı ilk kez beyazperdede anlatılıyor.

Yıldız hemen gemiye bindi. “Düşündüm ki, 76 yaşındayım ve artık ne yaptığım umurumda değil. Yaşlandıkça, özellikle de benim yaşıma göre, işinizde ve genel olarak yaşamınızda daha fazla risk alırsınız.”

O ve White ilk kez Springsteen'in kendisini birçok soruya hazırladığı Wembley Stadyumu'ndaki konserlerinden birinde tanıştılar. “Bu adamın benimle çok ilgileneceğini düşündüm.” Ancak White ödevini yapmıştı ve “o kadar hazırlıklıydı ki bana gerçekten çok az soru sordu”.

Springsteen düzenli olarak sette bulunuyordu, “bundan dolayı her zaman özür dilerim [White] çünkü… o adamın aptal kıçı orada otururken o adamla oynamak gerçekten tuhaf olmalı.”

Beş Bruce şarkısını öğrenmek

Ve White'ın müziği de üstlenmesi gerekiyordu. Şarkı söylemesi ve gitar çalması gerektiği söylendiğinde şakacı yanıtı şu oldu: “Ben öyle şeyler yapmıyorum. Emin misin?” Yaklaşık altı ayı vardı ve Nebraska gitarına en yakın model olarak Springsteen tarafından kendisine gönderilen 1955 Gibson J-200'ü öğrendi.

“Bir araya geliyordum [teacher JD Simo] Zoom'da haftada dört veya beş, altı kez hazırlık yapıyorum. Ve ilk bindiğimizde, 'Seninle gitar çalmayı öğreneceğim için çok heyecanlıyım' dedim. Ve dedi ki, 'Gitar çalmayı öğrenecek zamanımız yok, Bruce'un bu beş şarkısını öğrenecek zamanımız var'. Bu yüzden gitarı çok tuhaf bir şekilde öğrendim.”

Springsteen, hikâyesinin dramatize edilmesine ve White'ın onu canlandırmasına alışmamın “biraz zaman aldığını” söylüyor. Ama mutluydu.

“Hep giderim, kahretsin, ne zaman bu kadar yakışıklı oldum?” şaka yapıyor. Ancak White'ın performansının etkileyici olduğunu, “bazılarını söylemesi benim için zor olan” şarkıları söyleyebildiğini söylüyor.

Terin devam etmesini sağlamak

White, Born To Run, Born In The USA gibi büyük hitlerde ustalaşmanın zor olduğunu söylüyor. Performans sahneleri için kalp atış hızını yüksek tutması gerektiğini düşünen White, sette atlamak ve “terimi atmaya devam etmek” için ağırlıklı bir ip kullandığını söylüyor. Bunun gerekli olmadığı ortaya çıktı. “Born To Run veya Born In The USA performanslarını sergilediğinizde ter doğal olarak geliyor… O ipi kullanmama gerek yoktu.”

Filmin bir kısmı Springsteen'in çocukluğuna, büyüdüğü eve kadar uzanıyor. “O evi yeniden bir araya getirerek çok ama çok iyi bir iş çıkardılar” diyor. Burası, “bugüne kadar yılda en az birkaç kez rüyalarımda… yani o yaşam alanına, büyükannemin evine, büyükbabamın ailemle birlikte evine fiziksel olarak yürüyebilmek, hepimiz orada birlikte yaşadık. Oldukça mucizevi ve oldukça harikaydı”.

İngiliz aktör ve yakın zamanda Emmy kazananı Stephen Graham Springsteen'in merhum babasını canlandırıyor ve dizi onların zor ilişkilerini derinlemesine inceliyor.

Aile mücadelelerini hatırlamak

Yıldız, bu deneyimleri yeniden yaşamanın “güçlü” olduğunu söylüyor. Baştan sona elini tutan küçük kız kardeşiyle birlikte erken gösterimi izledi. “Ve sonunda diyor ki, buna sahip olmamız harika değil mi… ailemizi onurlandırıyor, yaşadığımız mücadelelerin anısını onurlandırıyor… Bunu tasvir edildiği şekilde filme almak, kız kardeşim ve benim için çok şey ifade ediyordu.”

Springsteen, hikayesinin bu bölümünde insanların filmle bağ kurmasını umduğunu söylüyor; tıpkı sahneye her çıktığında önündeki kalabalığın yaptığı gibi.

“E Street Band her gece iyi olacak çünkü bizim yaptığımız bu” diyor. “Ama ne kadar harika olacağımız size kalmış… Umarım bir aşkınlık unsuru vardır… ve umarım bu kalıcı olur.” [the audience] ihtiyaç duydukları sürece.”