İngiltere'nin kenarların etrafında dolaşmanın artık işe yaramayacağı kırık hapishane sisteminin içinde | İngiltere haberleri

“Endişelendiğim kadarıyla, hapishaneler geldiğinde vergi mükelleflerinin zor kazandıklarını harcamanın sadece üç yolu var. Daha fazla duvar, daha fazla bar ve daha fazla gardiyan.”

Hapishane reformu, hükümette en zor satışlardan biridir.

Hastaneler, Okullar, Savunma – Bunların hepsi bir seçim broşürüne koyacağınız şeyler.

Spektrumun daha az göz alıcı ucu – çukurlar ve çöp kutusu koleksiyonları – oy kazananlardır.

Ancak hapishane? Kabul edelim, Valinin Shawshank Redemption'dan alıntısı kamu sınıfını oldukça doğru bir şekilde yansıtıyor.

Ancak şu anda reform kaçınılmazdır çünkü sistem kırılma noktasında.

Klişe seyreltildiği için sıklıkla dikkatsizce kullanılan bir cümle. Ancak bu durumda, kesinlikle doğru.

Bir tür müdahale olmadan, hapishane sistemi kırılma noktasındadır.

Kırılacak.

Preston hapishanesinde

Hükümetin daha fazla dava açmayan cezalar önermesi beklenen ceza incelemesinden önce, 1790 yılında inşa edilen bir kategori B erkek hapishanesi olan Preston hapishanesinde personel ve mahkumlarla konuşuyorum.

Howard League'e göre aşırı kalabalık% 156.

Röportaj yaptığım bir mahkum, hırsızlık için, birkaç saat öncesine kadar hücresini oğluyla paylaşıyordu.

Oğlunun ilk kez hapiste – ama onun değil. Gençliğinden beri hapishaneden çıkmıştı. 30 yıldan fazla – hapishanenin içinde ve dışında.

Ailesi bundan hoşlanmadı, dedi ve şimdi kendi sözleriyle oğlunu ona sürükledi.

Sophie bir hapishane subayı ve kesinlikle her şeyi yaparak tamamen parlak olacak insanlardan biri ve tam olarak hepimizin hapishanelerde çalışmak istemesi gereken türden bir insan.

İşle ilgili en kötü şeyin 18, 19 yaşında genç erkekleri ilk kez hapiste görmek olduğunu söyledi. Shellshocked. Her yerde akıl sağlığı. Korkmuş.

Ve sonra birkaç yıl sonra onları tekrar görmek.

Ve sonra tekrar.

Aynı yüzler. Memurlar bir süre sonra onları tanırlar, bir bakıma güzel ama aynı zamanda korkunç.

18 milyar £ 'lık yeniden düzenleme hayaleti

Yeniden oluşan istatistikleri biliyoruz, ancak sistemin nasıl başarısız olduğunu bana dayandırdı. Aynı insanlar. Tekrar tekrar.

Sadece birkaç gün uzakta olduğumuz ceza incelemesi, neredeyse kesinlikle daha az insanın hapse girmesini önerecek, daha fazla muhasebe olmayan veya topluluk cezası getirecek ve rehabilitasyon yapmayan ancak bunun yerine insanları bir tür hasta sürüşü gibi yeniden ortaya çıkaran kısa cümleleri hurdaya çıkaracak.

Ancak bunu maliyet gerekçesiyle yapacaklar (yeniden oluşturma maliyeti yılda 18 milyar £, bir hapishane yerinin yılda 60.000 £, topluluk cezaları kişi başı 4.500 £ civarında).

Bunu yapacaklar çünkü hapishaneler dolu (Keir Starmer'ın ilk eylemlerinden biri mahkumların erken çıkmasına izin vermek zorunda kalıyordu çünkü yer yoktu).

Ancak hükümet cesur olmak istiyorsa, bunu reform gerekçesiyle yapmalı, çünkü hapishane çalışmıyor ve daha iyi bir yol olmalı.

Soğuk, sert bir bakış

İşimin bir parçası olarak daha önce hapishaneleri ziyaret ettim, ama bu farklıydı.

Bir PR alıştırması gibi hissetmeden önce, mahkumların rehabilitasyon becerilerini öğrendiği bozulmamış bir modern hapishanede bir odaya götürüldüm.

Bu sefer, Preston hapishanesinin derisine gerçekten girmiş gibi hissettim.

Bunun, gerçekten önemseyen personel ile düşünceli bir vali tarafından yönetilen iyi bir hapishane olduğunu söylemek önemlidir.

Ama yine de kanlı zor.

“Kapatabilmelisin,” dedi bir memur bana, “çünkü gördüğünüz şeyler ….”

Personel gerilir ve birçoğu yüksek ciro nedeniyle deneyimsizdir.

Bir süre sonra beni rahatsız eden bir şey anladım. Neden bu erişim bana verildi? İnsanlar neden benimle bu kadar açık. Genellikle hapishaneler ve gazeteciler için olan bu değildir.

Sky News'ten daha fazlasını okuyun:
Hastane, askıya alınmış cerrah endişelerini 'örtmek' ile suçlandı
İngiltere'nin büyük bir kısmı için fırtına tahminleri
BAFTA TV Ödülleri: Dokuz göze çarpan an

İşte o zaman anladım.

İnsanların bilmesini istiyorlar. İnsanların evet, inanılmaz bir iş yaptıklarını ve hapishanelerin mükemmel olmadığını bilmelerini istiyorlar, ancak düşündüğünüz kadar kötü değiller.

Ama bu hükümete rağmen, bu yüzden değil.

Bazen sınırlı kaynaklarda yapabileceğiniz en kötü şey, kendinizi eşiğe itmeniz o kadar çok çalışmaktır, bu yüzden sistemin kendisi kırılmaz, çünkü insanlar 'belki de böyle devam edebiliriz … belki sorun değil'.

Ama işler iyi değil. İnsanlar sistemin kırılma noktasında olduğunu söylediğinde – bu sefer bir klişe değil.

Gerçekten demek istiyorlar.