Görüş | Marjorie Taylor Greene'in Vermesi Gereken Bir Karar Var

Marjorie Taylor Greene her zamankinden daha fazla ilgiye susamış görünüyor. Georgia'lı kongre üyesi geçtiğimiz günlerde Temsilciler Meclisi Gözetim Komitesi toplantısında Demokrat meslektaşı Jasmine Crockett'in kirpikleriyle dalga geçerek gürültüye neden oldu. (Bölüm internette yayıldı. Elbette.) Günler sonra Bayan Greene, Donald Trump'a yönelik bir derin devlet suikastı planı hakkında bilgi sahibi olduğunu iddia ederek bu çılgınlığı dile getirdi.

“Biden Adalet Bakanlığı ve FBI, Başkan Trump'a suikast düzenlemeyi planlıyordu ve yeşil ışık yaktı. Henüz herkes anladı mı???!!!!” X'te bir gönderi paylaştı. “Cumhuriyetçiler bu konuda ne yapacak?”

Hiçbir şey. Çünkü bu doğru değil. Bayan Greene, hükümetin Bay Trump'ın Mar-a-Lago'da istiflediği belge yığınlarını kurtarmaya yönelik 2022 çabalarına ve çılgın bir komplo teorisi ortaya atmasına ilişkin yeni ayrıntılarla çılgına dönüyordu. Yani, bilirsiniz, her zamanki MTG tuhaflıkları.

Bunun dışında: Bayan Greene'in Temsilciler Meclisi Sözcüsü Mike Johnson'ı görevden almak için giriştiği başarısız mücadelenin ardından, onun karnavaldaki en çılgın palyaço hareketi tek kişilik hüzünlü bir palyaço partisine dönüşmüş gibi görünüyor. Kısa bir süre önce insanlar MAGA radikalinin, partisinin liderliğini korkutan kadının bir tür gölge konuşmacısı olduğu hakkında konuşuyorlardı. Bu baharda haftalarca Bay Johnson'a yönelik tehditleri yüzünden muhabirler onun her tarafını sinekler gibi doldurdu… tatlım. Ama şimdi? MAGA dostu muhafazakarlar bile ondan bıkmış gibi görünüyor.

Bayan Greene, kongredeki görevine üç yıl kala, bir nevi belirleyici bir ana ulaştı. Arka sıralarda havalı, bomba atan bir trol olarak mı kalmak istiyor, yoksa daha fazlası olmaya mı çalışacak? Bunu düşünerek, bir zamanlar bu doğrultuda büyük bir dönüşüm gerçekleştirmiş olan bir başka Georgia muhafazakarı olan Newt Gingrich'e telefon ettim. Eski Temsilciler Meclisi sözcüsünün Bayan Greene'in ilerleyişi hakkında bazı keskin düşünceleri vardı.

Bay Gingrich, onun Şükran Günü yemeğine gelen huysuz kuzeni gibi olduğunu söyledi. “Salatayla birlikte çok tatlılar. Sonra iğrenç olmaya başlıyorlar ve tatlı olarak onları dışarı göndermek istiyorsunuz.

İlk bakışta Bayan Greene alay edilmeye, izolasyona ve başarısızlığa karşı dayanıklı görünüyor. Sonuçta ultra-MAGA bölgesinden geliyor ve Kongre'nin en kaba kaos maymunlarından biri olması nedeniyle ulusal bir ünlü haline geldi. Yine de, diğerlerinin gözlerini devirdiği aile üyesinden daha fazlasını arzuladığına dair işaretler var. Soru, oraya ulaşmak için odaklanmaya veya yeteneğe sahip olup olmadığıdır.

Pek çok politikacı, sistemi şu ya da bu şekilde altüst etme sözü veren haçlı yabancılar olarak Washington'a akın ediyor – Çay Particileri, Ekip, Bay Gingrich'in Cumhuriyetçi devrimcileri. Bu düzen karşıtı aktörlerin çoğu için işin önemli bir parçası, kendi partilerinin ve özellikle de liderlerinin kıçına girmektir. Alexandria Ocasio-Cortez ile o zamanki Meclis Başkanı Nancy Pelosi arasındaki ilk sürtüşmeyi veya Mark Meadows'un Meclis Başkanı John Boehner'ı Kongre'den çıkarmadaki öncü rolünü düşünün.

Yerleştikçe pek çok kişi yasa çıkarmanın kolektif bir çaba olduğunun farkına varıyor. İşleri halletmek, gerçek etkiyi toplamak için, takım arkadaşlarınızla ve hatta bazen diğer takımın üyeleriyle her zaman mutlu olmasa da verimli bir şekilde çalışmayı öğrenmeniz gerekir. Bilgili milletvekilleri, değerlerinden vazgeçmeden veya markalarına zarar vermeden bunu nasıl yapabileceklerini buluyorlar. (Bakınız: AOC) Bazıları sonunda aşırı içeriden öğrenenlere dönüşüyor. (Bay Boehner'in bir reformcu olarak erken dönemdeki enkarnasyonunu hatırlıyorsanız elinizi kaldırın.)

Bir de ters yönde yarışan, öfke siyasetini ikiye katlayan ve kargaşa uğruna kargaşa yaratanlar var. Bu, birçok MAGA tutkununun tercih ettiği yoldur ve Bayan Greene çoğu zaman hepsini geride bırakmaya kararlı görünüyor.

1994'te Kongre'nin Cumhuriyetçiler tarafından ele geçirilmesinin mimarı olan Bay Gingrich, oynak, ayak bileğini ısıran arkadan gelen bir konuşmacıdan güçlü bir konuşmacıya dönüşmesiyle meşhur bir yolculuk yaptı. Aynı zamanda Kongre'yi bugünkü gibi aşırı partizan bir işlevsizlik çöplüğüne dönüştürmekle suçlanıyor, daha sonra siyasi aşırılık ve kişisel skandal nedeniyle sonunda yere serildi (ama bu farklı bir destan). Oyunun nasıl oynandığını biliyor ve Gürcü arkadaşının ciddi bir oyuncu olmak için neler yapabileceğine dair birkaç düşüncesi vardı.

“Sorunlara değil, çözümlere odaklanması gerekiyor” diye önerdi. “Kendi egosundan daha büyük bir grubun parçası olduğuna karar vermesi ve bir takım sporu oynamak için yeterli sabrı geliştirmesi gerekiyor.” Veya daha kısa ve öz bir şekilde: “Yavaşlayın, sakinleşin, olumlu şeyler bulun ve nasıl bir takımın parçası olunacağını öğrenin.”

Geçen yaz bir iki dakikalığına Bayan Greene farklı bir rotayla flört ediyormuş gibi görünüyordu. O zamanın Sözcüsü Kevin McCarthy ile çalışıyordu – aşırı sağcı Özgürlük Grubu'nda onu dışlamaya yetecek kadar – lobicilerle ve bağışçılarla gevezelik ediyor ve hatta mevzuat konusunda anlaşmalar yapıyordu. “Eh, bizim burada yaptığımız da bu. Pazarlık ederiz” diye gazetecilere, bir gün önce aleyhinde konuştuğu yıllık savunma yasa tasarısını oyladıktan sonra söyledi. “Bu, içinde pek çok güzel şey bulunan yasa tasarısını, daha büyük bir sese sahip olabileceğim bir sonraki aşamaya taşımak sadece.” Washington Post onu “DC'nin içinden gelen en iyi kişi” ilan etti. Sanki onun yerini yasama konusunda incir veren bir kapsül kişi almış gibiydi.

Ama sonra, Bay McCarthy'nin liderliği gibi, Bayan Greene'in pragmatik, üretken aşaması da hızla dağıldı. Bugünlerde tamamen tuhaf ve yıkıcı olmaya geri döndü.

Bay Gingrich bana, “Dayanma gücünü koruyacak sabrı yok gibi görünüyor” dedi. Dikkatini ve kampanya parasını garanti eden “kolay yola” dönerek “Bir yolda gidiyor ama sonra geriye kaymaya başlıyor.” Bunu tekrar tekrar yaparsanız, “insanlar bunun bir kalıp olduğuna karar verir” diye uyardı. İşte o zaman sizin saçmalıklarınızdan gerçekten sıkılırlar ve siz giderek daha fazla ötekileştirilirsiniz. Eğer peşinde olduğu gerçek güçse, ona bu şekilde ulaşması pek olası değildir.

Bayan Greene'in koltuğunu korumak için mutlaka bir şeyi değiştirmesine gerek yok elbette. Bay Weiger'in gözlemine göre, hedefi “partisinin aşırı kanadının bir sembolü olmak”sa ve “izole olmak, etkisiz olmak ve nihayetinde kimsenin işaret edeceği bir rol model olmak istemiyorsa” gayet iyi gidiyor gibi görünüyor. Gingrich. “Bunu yaparak uzun süre hayatta kalabilir.”

Belki. Ama Tanrı geri kalanlarımıza yardım etsin.