Yaşayan şahit, Kamikaze Japon saldırısının duyulmamış ayrıntılarını ortaya koyuyor

Pearl Harbor Saldırısı’nın canlı tanığı olan Jim Morgan, o sırada dokuz yaşındaydı ve anne ve babasıyla beraber limana bakan bir kanal kenarındaki hükümet konutlarında yaşıyordu. Japon bombardıman uçakları evinin üstünde gökyüzünü yardığında kiliseye hazırlanıyordu.

Morgan, ikinci katın penceresinden Hawaii’deki Ford Adası’ndaki Battleship Row’da yangını gözlemledi ve gemilerin üstünde yükselen dumanları izledi. Annesine haber verdi.

Morgan, “Bu tam bir kargaşaydı” dedi. “(Uçaklar) peş peşe geliyorlardı. Bunlar açık kokpitlerdi. Yüzlerini görebiliyordunuz.”

Jim ve anası Beryl yandaki kapıya koştu.

Beryl, gidebilmeleri için aile otomobilini çalıştırmayı denedi, sadece otomobil emek harcamayı reddetti.

Jim, Nereye gideceğimizi bilmiyorum, dedi. “Hep heyecandan motoru su bastığını düşünmüşümdür.”

Eve döndüler ve Jim ile öteki gençler günün geri kalanını merdivenlerin altındaki bir dolapta saklanarak geçirdiler. Sadece seslerden saklanamadılar.

Jim, “Bombalardan çıkan patlamaları duyabiliyordunuz” dedi. “Uçaksavar ateşinin tekrardan yükseldiğini duyabiliyordunuz. Evimize şarapnel isabet etti. Arka kapıdan çıkardığım bir şarapnel parçası vardı.”

İki hücum dalgasından ilki esnasında, aralarında Zeke torpido bombardıman uçağı, Val pike bombardıman uçağı ve Zero harp uçağının da bulunmuş olduğu Japon uçakları, direkt Morgan’ların evinin üstünden geçti.

Jim, “Aslolan fikir Japonların o gün karaya çıkacaklarıydı” dedi. “Bundan dolayı hepimiz ölesiye korkuyordu.”

Jim, “Pazar sabahı saat 8’de bizlere saldırdılar” dedi. “Tüm geceyi içki içerek, ortalığı karıştırıp bunun benzer biçimde şeylerle geçiren bir grup denizci var. Her insanın silahlarını taşımak için istasyonlarına dönmesi sonsuza kadar sürdü.

“Dolayısıyla derhal bir cevap gelmedi. Japonlara karşı koymak için yalnızca birkaç tayyare havaya uçtu.”